สวัสดีค่ะ
ฉัน จูดี้ การ์แลนด์ ฉันมาแบ่งปันเหตุการณ์น่าทึ่งให้คุณฟัง
เรื่องที่จะทำให้คุณเข้าใจว่า
ไอแซค นิวตันรู้สึกอย่างไร เมื่อแอปเปิลหล่นลงมาโดนหัวเขา
และเปิดโลกวิทยาศาสตร์ใบใหม่
แต่ในกรณีนี้ สิ่งที่เราจะเปิด
คือโลกใหม่แห่งเสียงและความบันเทิง
ฉันจะไม่แกล้งทำเหมือนรู้ว่าทำยังไงหรอกนะคะ ฉันไม่อยากรู้ด้วย
เหมือนความรักนั่นละ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องเจอกับมันด้วยตัวเอง
ดังนั้นรัดเข็มขัดให้แน่นค่ะ แล้วไปกันเลย
อย่างแรกเลย ฉันไม่รู้ว่าจะเปิดเครื่องนี้ยังไง
แค่พยายามจะบันทึกความคิดสักเล็กน้อยลงไป
ฉันไม่รู้ว่าจะมีใครสนใจไหม แต่ฉันน่ะสน
คุณรู้ไหมว่าคนมากมายแค่ไหนพูดถึงฉัน
เขียนถึงฉัน
เลียนแบบฉัน
ถึงเวลาเลิกเล่นตลก
และหยุดรถรางได้แล้ว
เพราะฉัน จูดี้ การ์แลนด์ จะพูดแล้ว
และทุกคนควรจะนั่งบนเก้าอี้แล้วดูเฉยๆ
ฉันนั่งอยู่ในห้องคนเดียว แหมๆ ให้ตาย
อีกด้านของห้อง บนชั้นวางหนังสือของฉัน
คือเทปบันทึกรายการที่ฉันทำกับซีบีเอส
(เดอะ จูดี้ การ์แลนด์ โชว์)
จากเทเลวิชั่นซิตี้ในฮอลลีวูด
เดอะ จูดี้ การ์แลนด์ โชว์
ชีวิตฉันขึ้นอยู่กับเรื่องพวกนี้ แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะทำให้มันลงตัวยังไง
นั่นไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันอยากเป็นนักร้อง
ฉันอ่านโน้ตเพลงไม่เป็น ไม่เข้าใจเรื่องดนตรี
แต่นั่นคือเรื่องที่ฉันเจออยู่ประจำ ก็ต้องตามน้ำไป
ถึงเราจะไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง
พูดต่อไป ร้องเพลงต่อไป
ยิ้มต่อไป เต้นต่อไป
(ตุลาคม ปี 1963)
สวัสดี
- ขอสายคุณสตรอมเบิร์กครับ - นี่ใครครับ
(เสียงซิด ลัฟต์ สามีคนที่สามของจูดี้)
- ซิด ลัฟต์ - ไง ซิด
(เสียงฮันต์ สตรอมเบิร์ก จูเนียร์ ผู้บริหารซีบีเอส)
ต้องบอกคุณเลยนะ ซิด
คืนก่อนนั้นมันไม่น่ารื่นรมย์ และโชคไม่ดีเอาเสียเลย
- ผมได้ข่าวว่าอย่างนั้น - ไม่ใช่แค่กับผม
- เพราะผมไม่อยากเจอเรื่องเฮงซวยนี่ - ผมรู้
จากใครก็ตาม รวมจูดี้ การ์แลนด์ด้วย
- ผมรู้ - ซึ่งผมชอบและชื่นชม
นั่นสิ
ผมรู้ว่าเมื่อคุณไปถึงจุดนั้น
คุณไม่ได้รับผิดชอบสิ่งที่ทำลงไปแล้ว
- อีกคนต่างหาก - ถ้ามีคนเป็นโรคเรื้อนนะ ซิด
มันก็น่าเห็นใจอย่างมาก แต่คุณต้องอยู่ให้ห่างจากคนๆ นั้น
มีคนเอาอะไรแย่ๆ ให้เธอมากไป
จนมาถึงจุดที่คุณพูดได้ว่า "โอ๊ย ช่างมันเถอะ"
ใช่เลย
ซิด ฟังนะ นี่ไม่ใช่ปัญหาของซีบีเอส
ถ้าจูดี้ไม่โผล่มาแค่โชว์เดียว
ซีรีส์ชุดนี้โดนยกเลิก ทุกคนเจ็บตัวกันหมดแน่
จูดี้ การ์แลนด์ ไม่ใช่ เชอร์ลี่ย์ เทมเปิล
พูดถูกเผง
เรื่องของผมกลายเป็น เรื่องจูดี้ การ์แลนด์มา 13 ปีแล้ว
ใช่เลย
ยังไงไม่รู้ เธอเข้ามาเกี่ยวด้วย
ผมอาจมีส่วนผิดด้วยก็ได้
หรือผมเองที่เอาเธอมาเกี่ยว ไม่รู้สิ
คุณสองคนเป็นคนใช้ชีวิตหรูหรา แต่นั่นก็เป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ
- งั้นแค่นี้นะ - ได้เลย
(ก่อนหน้านั้น 13 ปี)
ถ้าคุณรู้จักจูดี้...
(เสียงของ ซิด ลัฟต์)
จะไม่ให้ตกหลุมรักเธอทันที เป็นเรื่องยากมากจริงๆ
เธอมีพลังดึงดูด
เธอมีความสนุกสนานเต็มเปี่ยม
เธอเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่เหมือนใครที่สุด เท่าที่ผมเคยเจอและจะได้เจอ
ไม่มีทางมีจูดี้อีกคนแน่ๆ
ตอนผมเจอจูดี้ เธออ่อนหวาน น่ารักและใสซื่อ
เธอโดนเอ็มจีเอ็มไล่ออก และเธอดีใจมากที่เป็นเช่นนั้น
ความรักของเราเริ่มกันตรงนั้น
(จากบันทึกของซิด ลัฟต์)
แมนแฮตตัน ปี 1950 นิวยอร์กร้อนระอุ
ตอนนั้นเดือนกันยายน แถบอีสเทิร์นซีบอร์ดทั้งหมดเจอคลื่นความร้อน
คืนวันเสาร์ผมพาคู่เดต ไปลิตเทิล คลับของบิลลี่ รีด
ในอีสต์ ฟิฟตี้ส์ และไปเจอเฟรดดี้ ฟิงเคิลฮอฟฟ์โดยบังเอิญ
เขาจิบไดคิรีอยู่กับจูดี้ การ์แลนด์
คุณไม่มีทางอยู่ในฮอลลีวูดเหมือนผม แล้วไม่รู้จักจูดี้ การ์แลนด์
ที่จริงชีวิตเรามีจุดที่มาเจอกันสองสามครั้ง ตลอดหลายปีมานี้
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอเธอคือสองปีก่อน
ที่ลานโบว์ลิ่งในเบเวอร์ลีย์ ฮิลล์
จูดี้อยู่ในกลุ่มด้วย
ทีแรกผมก็ไม่ได้ติดใจอะไรเธอหรอก แต่ก็เหมือนมีสายสัมพันธ์ที่มองไม่เห็น
ดึงเราเข้าหากันทุกครั้งที่เจอ
ไม่ว่าจะเป็นการเจอกันแบบสบายๆ หรือห่างๆ
ผมโตมาแบบผู้ชายแกร่งในบรองซ์วิลล์ นิวยอร์ก
ผมเลิกอาชีพนักมวยสมัครเล่นมาสู่ฮอลลีวูด
และสร้างหนังเกรดบีในเมือง
ขณะที่ใช้เวลามากมายอยู่ในสนาม
อารมณ์ร้อนของผมดึงดูดความสนใจ
จากนักเขียนคอลัมน์ซุบซิบแสนทุเรศ ในฮอลลีวูด
ผมเคยลงในคอลัมน์พวกนี้มาแล้ว จากการออกสังคมของผม
แต่เรื่องชกต่อยของผมได้ลงมากที่สุด
ผมเคยแต่งงานกับดาราชื่อลินน์ แบรี
ส่วนจูดี้ก็แต่งกับสามีคนที่สองของเธอ วินเซนต์ มินเนลลิ ผู้กำกับ
ทั้งคู่มีลูกสาวตัวน้อยชื่อไลซา
วินเซนต์และจูดี้พบกันระหว่างถ่ายทำ "มีต มี อิน เซนต์หลุยส์"
(นำแสดงโดย จูดี้ การ์แลนด์)
(กำกับโดย วินเซนต์ มินเนลลิ)
(มีต มี อิน เซนต์หลุยส์ ปี 1944)
กลับมาที่ลิตเทิลคลับในนิวยอร์ก
ในคืนร้อนระอุของเดือนกันยายน ปี 1950
เฟรดเชิญผมอย่างไม่เต็มใจให้นั่งด้วยกัน
จูดี้ดูแปลกไปจากครั้งล่าสุดที่เราเจอกัน
ที่ลานโบว์ลิ่ง เบเวอร์ลีย์ ฮิลล์
ผมรู้สึกได้ถึงกระแสไฟที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ
คอเสื้อลึกของชุดเดรสสั้นสีดำของเธอ
เผยให้เห็นผิวสีขาวผ่อง และเธอทาลิปสติกสีแดงสด
ผมว่าปากเธอสวยกว่าเฮดี้ ลามาร์เสียอีก
เฟรดดี้หึงออกนอกหน้าจนชวนขำ
สวัสดี เฟรดดี้
จูดี้ ผมขอบอกคุณเรื่องหมอนี่นะ
เขาเป็นไอ้ชาติชั่ว โสโครกที่สุด ที่คุณจะได้เจอเลย
หมอนี่ฝันร้ายชัดๆ ผมขอเตือนคุณเอาไว้ ผมรู้สึกได้
คุณโดนต้มสุกแน่ๆ สาวน้อย
จูดี้หัวเราะลั่น
แหม เฟรดดี้ ให้เขานั่งลงก่อนเถอะน่า
คุณเคยได้ยินกิตติศัพท์หมอนี่มาก่อนใช่ไหม
ลัฟต์หมัดเดียวน่ะหรือ
ค่ะ เคยได้ยิน
ไม่กี่วันหลังจากนั้น ผมกำลังไปงานปาร์ตี้ ที่อะพาร์ตเมนต์ของแจ็กกี้ กลีสัน
เมื่อรถแท็กซี่ติดอยู่ในการจราจรที่ไม่ขยับ
รถติดอะไรนี่
จูดี้ การ์แลนด์ เธออยู่ในรถ ข้างวินเทอร์ การ์เด้นตรงมุมถนนสาย 51
แฟนๆ หยุดเธอไว้ เธอแจกลายเซ็นผ่านหน้าต่างรถ
เราหยุดอยู่ใกล้แคปิทัล มีป้ายไฟใหญ่ๆ
ฉายเรื่องซัมเมอร์ สต็อก
โรงหนังช่วงฤดูร้อนมีคนดูไม่มากนัก
แต่ซัมเมอร์ สต็อกดึงคนเข้าโรงได้
(ซัมเมอร์ สต็อก)
(เพลงจากจูดี้ การ์แลนด์)
(ไพเราะกว่าที่เคย)
(ซัมเมอร์ สต็อก ปี 1950)
จูดี้เซ็นสัญญากับเอ็มจีเอ็มปี 1935 เมื่อเธออายุแค่ 13 ขวบ
พออายุ 17 เธอก็เป็นหนึ่งใน ดาราคนสำคัญที่สุดของเอ็มจีเอ็ม
ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน
เดอะ วิซาร์ด ออฟ ออซ กำลังจะกลายเป็น
หนึ่งในภาพยนตร์ที่คนรักที่สุดตลอดกาล
บทโดโรธีและเพลง "ซัมแวร์ โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์"
จะถูกเชื่อมโยงกับจูดี้ การ์แลนด์ไปตลอดกาล
เธอเองก็เป็นเด็กในโรงหนัง เกิดในห้องแต่งตัว
- ถูกเลี้ยงในหีบเสื้อผ้า - โรแมนติกจริง
มากมายกว่าดาราคนใดในยุคเดียวกัน บทบาทในภาพยนตร์ของเธอ
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องราวคู่ขนาน ที่นำมาจากชีวิตเธอ
- จูดี้นี่นา - นั่นสินะ
ส่วนขยายมาจากความฝัน ความปรารถนา และความกลัวของเธอ
ลูกเป็ดขี้เหร่ตัวน้อยที่น่าสงสาร ยังไงแม่ก็รักเธอนะ
เธอมักจะได้ขึ้นแสดง
(สไตร์ก อัป เดอะ แบนด์ ปี 1940)
การฝึกช่วงแรกของเธอในโชว์สลับฉาก ได้ใช้ในภาพยนตร์เรื่องแล้วเรื่องเล่า
(ซิกเฟลด์ เกิร์ล ปี 1941)
(เบบส์ ออน บรอดเวย์ ปี 1941)
และใน ฟอร์ มี แอนด์ มาย กัล เธอฝันถึงเวทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ฉันมีเป้าหมายอยู่ในใจ
เป้าหมายเดียวกับนักแสดงสลับฉากทุกคน
แต่มีแค่ฉันที่ไปถึงจุดนั้นได้จริงๆ
ผมก็เคยฝันว่าสักวัน จะได้ไปแสดงที่เดอะ พาเลซ
อดีตและอนาคตของเธอ ถูกบันทึกไว้ในฟิล์มภาพยนตร์
สรุปอยู่ในภาพยนตร์เพลงคลาสสิก
(ภาพยนตร์เพลงรักสดใสของเอ็มจีเอ็ม)
(เดอะ ฮาร์วีย์ เกิร์ลส ปี 1946)
(พรีเซนติ้ง ลิลี่ มาร์ส ปี 1943)
(อิน เดอะ กู๊ด โอลด์ ซัมเมอร์ไทม์)
เพลงและภาพที่จะกำหนดอนาคตเธอ ไปอีกหลายปีต่อจากนั้น
(มีต มี อิน เซนต์หลุยส์ ปี 1944)
(อีสเตอร์ พาเหรด ปี 1948)
เมื่อในที่สุดแท็กซี่ก็ผ่านรถติดมาได้
และไปถึงบ้านแจ็กกี้ กลีสัน ผมก็เห็นจูดี้ที่นั่น
เธอจำผมได้จากเมื่อคืนก่อน
เราเต้นรำด้วยกันและไม่สนคนอื่นในโลก
เราออกไปจากที่นี่กันดีไหม
ฉันรู้จักที่ที่คุณน่าจะชอบ
เป็นคลับเลิกดึกในตีกสีน้ำตาลย่านมิดทาวน์
ห้องชุดหรูและมืดมิด
ตอนเราเข้าไป จอห์นนี เมอร์เซอร์เล่นเปียโนอยู่
เขาเป็นเพื่อนเล่นกอล์ฟของผม จากแคลิฟอร์เนีย คันทรีคลับ
จูดี้นั่งลงข้างจอห์นนี และเริ่มร้องเพลงไปกับเขา
หลังจากนั้นเมื่อเราเดินเล่นไปตามถนน จูดี้ก็ดึงแขนผมไป แล้วเราก็จับมือกัน
วินเซนต์กับฉัน เราไปกันได้ไม่ค่อยดีนัก
เขา... เป็นคนบ้างาน
เขา... ปกป้องฉันไม่ได้
ผมไม่แน่ใจว่าเธอหมายถึงอะไร ที่ว่า "ปกป้อง"
เธอไม่เคยบอกว่าไม่ได้รักเขา แต่เธอลองเชิงดู
เมื่อค่ำคืนของเราล่วงเลยไป จูดี้เล่าให้ฟังเรื่องช่วงเวลาที่เธออยู่กับเอ็มจีเอ็ม
เมื่อจูดี้เซ็นสัญญากับเอ็มจีเอ็ม
ผลที่ตามมาคือ เธอกลายเป็นทรัพย์สินของบริษัท
ทุกแง่มุมของชีวิตเธอโดนสตูดิโอควบคุม
โดยชายที่เหมือนพ่อบุญธรรมเธอเป็นคนคุม
ลูอิส บี เมเยอร์
แหม มิกกี้ เราไม่รู้หรอกว่าเราโชคดีแค่ไหน
และเราต้องขอบคุณสุขภาพ และความสุขของเราแค่ไหน
ชีวิตเธอในโรงถ่าย มีแต่ความกดดันไม่หยุดหย่อน
จากผู้บริหาร ผู้ออกแบบท่าเต้น โค้ชร้องเพลง
ฝ่ายพีอาร์ที่เซ้าซี้ไม่หยุด และแม่ของเธอ
น้ำหนักของเธอถูกจับตาอยู่ตลอดเวลา
(เกิร์ล เครซี่ ปี 1943)
แอมเฟตามีนถูกจ่ายให้เธอ โดยหมอของสตูดิโอ
จากการถูกอัดยากระตุ้นประสาทตลอด เธอทำงานจนแทบล้มพับ
ในภาพยนตร์อย่าง เกิร์ล เครซี่ ที่มี บัสบี้ เบิร์กลีย์ กำกับ
ผลักดันเธอจนถึงขีดสุด เพื่อให้ได้ตามแนวคิดซับซ้อนของเขา
เธอต้องมีชีวิตชีวา ยิ้มแย้ม จนถึงเทคสุดท้ายตอนห้าทุ่ม
เหมือนเธอถ่ายเทคแรกตอนเก้าโมงเช้า
ตอนผมตกหลุมรักจูดี้
ผมไม่รู้เรื่องประวัติการแพทย์ของเธอเลย
นอกจากปัญหาไม่นานนี้ของเธอกับเอ็มจีเอ็ม
แค่ปีก่อนนี้เอง จูดี้ติดสัญญา
ที่ต้องแสดงในภาพยนตร์ฮิตจากบรอดเวย์ แอนนี่ เก็ต ยัวร์ กัน
โชคไม่ดีที่พวกเขาให้บัซ เบิร์กลีย์มากำกับ
ในแง่จิตวิทยา บัซ เบิร์กลีย์ คือตัวแทนของเวลาหลายปี
ในการใช้เบนซีดรินและมัน...
ชวนให้หมดแรง
ฉันเป็นคนอินเดียหรือยัง
ฉันพยายามทำตามแนวทางของ บัซ เบิร์กลีย์และบ็อบ อัลตัน
เพลงทุกเพลง ชุดทุกชุด รวมถึงคนร้องประสานเสียง ทุกอย่างมัน...
ทำให้ฉันสับสนและปวดหัวไมเกรนอยู่บ่อยๆ
ฉันงงไปหมด
วันหนึ่งตอนมื้อกลางวัน ฉันกลับไปห้องแต่งตัวของฉัน
ฉันจำได้ เลส ปีเตอร์สัน ไอ้เลวนั่น เดินเข้ามาแล้วพูดว่า
"มีข้อความมาถึงเธอ" ฉันเปิดอ่านดู
มันเขียนว่า "ไม่ต้องกลับมาทำงานหลังจากมื้อเที่ยงนะ
เพราะเธอโดนถอดจากหนังแล้ว"
ฉันรู้ว่าฉันต้องโดนคนทั่วไปด่าเละแน่
และฉันก็โดนอย่างหนักจริงๆ
ฉันรู้ดีว่าถ้ายังขืนอยู่ในเมืองนี้ต่อไป ฉันต้องเป็นบ้าแน่
ระหว่างนั้นวินเซนต์ไม่ทำอะไรเลย ไม่ทำอะไรจริงๆ
ฉันเลยคิดว่าไม่สนแล้วว่า จะได้เล่นหนังเรื่องต่อไปไหม
ตราบใดที่ฉันยังอยู่ แต่ฉันต้องดูแลสุขภาพตัวเองก่อน
(จูดี้เป็นอะไรไป)
จูดี้บอกผมว่าเธอใช้เวลาสามเดือน
อยู่ในโรงพยาบาลบอสตัน เพื่อล้างสารพิษจากยาทั้งหลาย
กลับมายังฮอลลีวูดเพื่อแสดงนำใน ซัมเมอร์ สต็อก
(ซัมเมอร์ สต็อก ปี 1950)
ตอนนี้เมื่อได้พักเต็มที่และสุขภาพดี เธอเกือบเสียบท
เพราะไม่ยอมทำตามคำสั่งของเอ็มจีเอ็ม ที่ให้เธอลดน้ำหนัก
เมื่อเธอเริ่มหายตัวไม่มาซ้อม
ในภาพยนตร์เรื่องต่อมา รอยัล เวดดิ้ง ที่แสดงร่วมกับเฟรด เอสแตร์
สตูดิโอก็ถอดเธอออกอีกครั้ง
และพักงานเธอ
ตอนนั้นฉันทำเรื่อง
แน่ละ มันเป็นเรื่องผิด ข่าวแย่ๆ พวกนั้น
ต้องรอดูว่าเธอจะได้แสดงอีกหรือเปล่า
วันที่ 28 กันยายน ปี 1950 เอ็มจีเอ็มยกเลิกสัญญากับจูดี้
เธอโดนสตูดิโอครอบครองมาถึง 15 ปี
เธออายุ 28 ปี
บัดนี้เธอเป็นอิสระ
(เดอะ บรอดเวย์ ฮอลลีวูด)
(ซีบีเอส เรดิโอ เพลย์เฮาส์)
(ลักซ์ เรดิโอ)
(ลัฟต์เล่าเรื่องรักๆ กับจูดี้)
มันเป็นเรื่องชู้สาวที่ปกติมักจะเลิกกัน ไปด้วยกันไม่ได้
เมื่อผมกลับไปที่ลอสแอนเจลิส
ผมก็รอให้เรื่องมันหันเหไปทางอื่น หรือเงียบหายไป
แต่มันก็ไม่เป็นอย่างนั้น
คืนหนึ่ง เธออยากให้ผมไปที่บราวน์ เดอร์บี้ด้วย
เธอจะไปเจรจาเรื่องงานกับเอเยนต์ของเธอ
ประเด็นหลักคือ จูดี้ การ์แลนด์จะทำอะไรต่อไปดี
พวกเขาแนะว่าให้จูดี้เดินรอยตามแดนนี่ เคย์
ซึ่งเพิ่งประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ ที่ลอนดอน พัลลาเดียม
จูดี้หวั่นใจ เพราะน้ำหนักเธอเกินมาเกือบสิบปอนด์
และด้วยรูปร่างเล็กๆ ของเธอ น้ำหนักที่เพิ่มมามันจะขยายออกบนจอ
จะอย่างไรก็ไม่มีภาพยนตร์เสนอเข้ามา
เธอไม่ต้องห่วงเรื่องน้ำหนักสักนิด ในการร้องเพลงในคอนเสิร์ต
เมื่อเราออกจากบราวน์ เดอร์บี้ ก็เป็นอันตกลง
จูดี้ได้รับการจองตัวให้แสดง ที่ลอนดอน พัลลาเดียม เดือนเมษายน
(อังกฤษ ปี 1951)
(จูดี้ การ์แลนด์ และบิ๊ก ซัพพอร์ตติ้ง วาไรตี้ บิล)
วันที่ 9 เมษายน ปี 1951 จูดี้เปิดการแสดงที่พัลลาเดียม
ฝูงชนมาต่อคิวรอถึงสี่ชั่วโมงกลางฝน
(ยินดีต้อนรับจูดี้ จากแฟนๆ ชาวลอนดอน)
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก ดีใจจริงๆ ที่คุณชอบ
ฉันเองก็ชอบเหมือนกัน แต่ไม่...
เราจะร้องหมดนั่นแน่ค่ะ
เราจะอยู่กันอีกหลายชั่วโมง คุณไม่มีทางกำจัด...
มันคือค่ำคืนที่มีความสุขที่สุด สำคัญที่สุด ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตฉัน
และนั่นก็เป็นเพราะพวกคุณ
การออกทัวร์หลายเมือง สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์ถูกเติมมาในตาราง
(โรงละครพาเลซ แมนเชสเตอร์)
ระหว่างการเดินทาง ผมพบว่าเธอเป็น
คนแบบที่เพื่อนผมคงเรียกว่า "มาดามที่เอาจริงเอาจัง"
จูดี้สูบบุหรี่เมนทอลแต่แค่พอประมาณ
และเธอมักจะจิบไวน์ก่อนขึ้นเวที
เราเริ่มทำตัวสบายๆ ต่อกัน
เราถอยห่างจากผู้คนและคุยกันเงียบๆ
เธอบอกว่าสนใจอยากทำ เรื่อง อะ สตาร์ อิส บอร์น ใหม่
มันเป็นหนังที่เธอคิดถึงอยู่เสมอ
ตั้งแต่เธอรับบทนำในเวอร์ชันของลักซ์ เรดิโอ เมื่อปี 1942
โรงหนังลักซ์ เรดิโอ ขอเสนอ จูดี้ การ์แลนด์และวอลเตอร์ พิดเจียน
ในเรื่อง อะ สตาร์ อิส บอร์น
หนูเป็นดาราได้นะคะ ยายจ๋า หนูเป็นได้
หนูจะไปฮอลลีวูดด้วย ถ้าหนูมีโอกาส
ผมยอมรับว่า เธอไม่จำเป็นต้องเลิกเป็นดาราก็ได้
แต่ต้องออกทัวร์ให้จบก่อน
จากนั้นในเอดินบะระ จูดี้ขอให้ผมเป็นผู้จัดการส่วนตัวเธอ
คุณมีประสบการณ์ในการดูแลฉันนะ ที่รัก
จะให้ผมอยู่ใกล้ๆ คอยดูแลคุณไม่ได้
แมงดาหวานใจจูดี้ การ์แลนด์น่ะเหรอ ไม่ใช่แนวผม
แต่คุณต้องอยู่กับฉันนะ ซิด
ฉันไม่อยากไปลิเวอร์พูลหรือดับลิน ถ้าไม่มีคุณ
ผมรู้เลยว่านี่แหละ
จะอยู่หรือไป ถ้านี่เป็นแค่การนอกใจ
ผมต้องจบแค่นี้ เดินออกมาและไม่เจอเธออีก
ถ้าผมอยู่ ผมจะเป็นผู้จัดการเธอ คนรักของเธอ
ผมต้องลงเอยแต่งงานกับจูดี้ การ์แลนด์แน่
คืนนั้นในเอดินบะระ อารมณ์ของเธอเปี่ยมล้น
น้ำตาเธอไหลอาบแก้ม เมื่อเธอขอผม
ฉันว่าคุณคงเรียกว่า ความกลัวที่ได้รักคุณก็คงได้
แต่ฉันไม่มีทางเป็นอิสระจากคุณได้ ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
อย่าห่วงเลย ผมไม่ทำให้คุณผิดหวังหรอก
คืนนี้เราคิดว่ามันน่าจะสนุกที่ได้เล่นคอนเสิร์ต
ใช้เพลงจากภาพยนตร์เรื่องต่างๆ
จะอย่างไรโชว์ของเราก็มาจากฮอลลีวูด
และที่สำคัญกว่านั้นคือ ถ้าภาพยนตร์เหล่านั้นไม่ได้เกิดขึ้น
ฉันอาจจะยังเป็นหนึ่งในกัมม์ ซิสเตอร์ส ในแกรนด์ ราพิดส์ รัฐมินเนโซตา
(จากบันทึกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
ฉันเกิดในเมืองเล็กๆ ที่ไอรอน เรนจ์ ในมินเนโซตา
ฉันรู้ดีว่าเมืองนี้สงบ
เพราะความงดงามของเมืองเล็ก
(ฉากถนน แกรนด์ แรพิดส์)
มันเป็นเมืองที่สวยชวนมอง
(แม่น้ำมิสซิสซิปปี ที่แกรนด์ ราพิดส์ มินเนโซตา)
ฉันจำสวนได้ จำได้ตอนหิมะตกในสวน
(เอเธลและแฟรงก์ กัมม์ พ่อแม่จูดี้)
แม่กับพ่อฉันจะไปที่โรงหนังของพ่อ
(ดิ โอเพ่น โร้ด ดราม่า ตื่นเต้น)
แม่ฉันเล่นเปียโนอยู่ในจุดเล่นดนตรี ประกอบหนังเงียบที่พ่อฉาย
พ่อฉันเป็นผู้ชายที่หล่อเหลือร้ายจริงๆ
ตอนแม่ฉันเจอพ่อ
พ่อเป็นคนฝรั่งเศสผสมไอริชเล็กน้อย
พ่อหัวเราะได้ดังลั่น
ตลกแต่อารมณ์รุนแรง
ที่ฉันจำได้คือมีความสุขจังเลย
น่าจะเป็นช่วงเวลาอิสระ ธรรมดา ช่วงเดียวในชีวิตฉัน
สำหรับชีวิตที่วุ่นวายหลังจากนั้น มันเริ่มขึ้นอย่างงดงาม
คุณแสดงในโชว์สลับฉาก ก่อนจะเริ่มแสดงหนังใช่ไหม จูดี้
ค่ะ พวกเขาเรียกฉันว่า "เด็กน้อยพลังเสียงเกินตัว"
ฉันอาจจะแสดงไม่เก่ง แต่ฉันเสียงดังมาก
(ฟรานเซส "เบบี้" กัมม์ หรือจูดี้ การ์แลนด์ วัยเจ็ดขวบ)
(บันทึกเสียงส่วนตัว)
เมื่อฉันเริ่มแสดงโชว์สลับฉาก ฉันอายุสองขวบ
ย่าส่งฉันขึ้นไปเวทีของพ่อ
ฉันแค่ร้องเพลงจิงเกิล เบลล์ส ไม่มีใครบอกให้ฉันหยุด
ไม่เคยมีใครบอก
(กัมม์ ซิสเตอร์ส ปี 1929)
- คุณแสดงในโชว์สลับฉากได้ดีไหม - เราแสดงได้แย่มาก
- เหรอ ใครแสดงบ้าง - พี่น้องฉันอีกสองคน แม่แล้วก็ฉัน
เราไม่เก่งขนาดเล่นในโรงละครดังๆ ได้
เราอยู่ในโชว์สลับฉากแย่ๆ ที่พวกเขา
เราแสดงระหว่างการเปลี่ยนฟิล์ม พวกเขาฉายหนัง
แล้วก็ใส่การแสดงเข้าไปมากมาย
เราเป็นโชว์สลับฉากแบบนั้นแหละ เราแย่มาก
จากนั้นพ่อแม่ฉันก็ตัดสินใจย้ายไปแคลิฟอร์เนีย
พ่อฉันเลยขายโรงหนัง เราหาทางไปแคลิฟอร์เนียจนได้
แม่กับพ่อฉัน กลับไปแสดงโชว์สลับฉากแบบดั้งเดิม
ที่พ่อแม่เคยแสดงก่อนจะซื้อโรงหนัง แจ็คและเวอร์จิเนีย ลี
พ่อแม่ลงชื่อเราเป็นเดอะ กัมม์ ซิสเตอร์ส
เพราะการแสดงสองชุด ทำเงินได้มากกว่าครอบครัวเดียว
เราเดินหน้าไปลอสแอนเจลิส และไปอยู่ที่เมืองชื่อแลงคาสเตอร์
(แลงคาสเตอร์ ชุมชนที่เติบโตรวดเร็ว)
แทบเรียกไม่ได้ว่าเมือง
แต่พ่อฉันดูจะคิดว่ามันเป็นที่ที่เหมาะกับโรงหนัง
ก่อนมาถึงจุดนี้ ชีวิตเราเรียกได้ว่าสนุกสนาน
แต่จู่ๆ แม่ฉันก็เปลี่ยนเรื่องนั้นไป
แม่เริ่มมาสนใจเรื่องอาชีพเรา แม่ตัดสินใจว่าเราต้องเป็นดาราให้ได้
แม่เริ่มขับพาเราไปไหนต่อไหน
ที่ไหนก็ได้ให้คนเห็นเรา
แม่เอาตัวฉันออกจากโรงเรียนอนุบาล ไปลอสแอนเจลิสกับจิมมี่และซู
เราร้องกันทุกที่เลยจริงๆ
ปาร์ตี้เล็กๆ งานมื้อเที่ยง ตามคลับ
แม่เล่นเปียโน เราร้องเพลง ได้เงินคนละ 50 เซ็นต์
เราเล่นกัน คุณน่าจะจำได้ ที่โรงหนังโอเรียนทัลในชิคาโก
(จอร์จ เจซเซล นักแสดงสลับฉากและนักร้อง)
ผมจำได้ว่าโรงหนังคนแน่นขนาดไหน เรามีหกโชว์ต่อวัน
- ใช่แล้ว - ผมจำได้ว่าคุณเป็นเด็กน้อย
ที่มากับครอบครัวคุณ แสดงโชว์หนึ่ง เดอะ กัมม์ ซิสเตอร์
- ชื่อแย่มาก - ใช่ ชื่อแย่จริงๆ
- ผมเป็นเจ้าของโรงหนัง - คุณคือดาราๆ
พวกเขายกเลิกโชว์ไปมากมาย
ไม่ใช่ว่าแย่นะ แต่พวกเขาก็ยกเลิกไป
"ไม่ต้องมีมัน แต่เก็บเด็กหญิงตัวน้อยนั่นไว้"
- จำได้ไหม - ค่ะ จำได้
จำได้ไหมที่ผมแนะนำคุณ คุณออกมาคนเดียว
- ค่ะ - เด็กหญิงตัวน้อยๆ
- ผมบอกกับผู้ชม... - ฟรานเซส กัมม์
- ใช่เลย ฟรานเซส กัมม์ - ฟรานเซส เอเธล กัมม์
ผมบอกแม่คุณว่า "ให้ตาย ผมไม่ชอบที่ใช้ชื่อนี้
กับสาวน้อยน่ารักคนนี้เลย"
เธอเลยบอกว่า "คุณเจสเซล เธอเพิ่งเริ่ม
คุณตั้งชื่อให้เธอได้เลย" แล้ว...
คุณก็เลย
คุณไม่รู้เรื่องนี้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ
มีดาราสาวผู้ยิ่งใหญ่ จูดิธ แอนเดอร์สัน
เธอเปิดการแสดงในบรอดเวย์คืนนั้น
ผมส่งข้อความ... เป็นโทรเลขที่หวานซึ้ง
"จูดิธที่รัก ขอให้คืนนี้เป็นการเพิ่มกุหลาบอีกดอก ในช่อดอกไม้แห่งความสำเร็จ
ที่จะประดับความยิ่งใหญ่ของคุณ" อะไรประมาณนั้น
แล้วผมก็เดินไป
และพูดว่า "สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ บัดนี้
เด็กหญิงที่ชะตาลิขิตให้ไปได้ไกลในโลกบันเทิง จูดิธ การ์แลนด์"
- แล้วผมก็บอก "เธอไง สาวน้อย" - ค่ะ
- แล้วคุณก็ออกมา - ใช่เลยค่ะ
(นิวยอร์กซิตี ปี 1951)
เกือบหนึ่งปีผ่านไปตั้งแต่ผมพบจูดี้ในนิวยอร์ก
ผมกลับมาเจอความร้อนระอุของแมนแฮตตัน
(จากบันทึกของซิด ลัฟต์)
ผมแปลกใจที่ไม่มีสื่อไหนต้อนรับจูดี้กลับมา
หลังจากความสำเร็จของเธอในอังกฤษ
สื่อก็เหมือนตำรวจ หายไปไหนหมดตอนที่เราต้องการ
ก็พอเข้าใจได้ที่เธอผิดหวัง
จู่ๆ เธอก็ไม่มั่นใจในอาชีพตัวเอง
เธอสั่งสปาเกตตี้ อาหารโปรดของเธอ
ไม่มีใครเข้าไปในห้องจูดี้ การ์แลนด์ นอกจากรูมเซอร์วิส
(วินเทอร์ การ์เด้น)
ผมเดินไปที่บรอดเวย์ ซึ่งผมบังเอิญเจอดาราที่ผมรู้จัก
ข้างๆ โรงหนังวินเทอร์ การ์เด้น เมื่อผมยืนคุยอยู่ตรงนั้น
ผมเห็นว่าเมื่อมองใกล้ๆ ด้านนอกที่ทรุดโทรมของโรงละครพาเลซ
ที่อดีตเคยภาคภูมิ เป็นแหล่งทำกำไร ของโชว์สลับฉาก บัดนี้กลายเป็นที่ที่เสื่อมโทรม
(โชว์ใหญ่สองชุด ช่วงดึกทุกคืน)
จู่ๆ ผมก็เกิดคิดขึ้นมา "ฉันต้องทำมันเอง"
ประธานของเดอะพาเลซ เป็นเพื่อนเก่าของเพื่อนผม
ผมวิ่งไปที่ตู้โทรศัพท์ โทรหาเขา
มหัศจรรย์จริงๆ ที่เขาได้รู้ถึง ความสำเร็จของจูดี้ในอังกฤษ
และเราทั้งคู่ต่างก็คิดเหมือนกัน
เขาจะฟื้นฟูโรงหนัง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยรุ่งโรจน์เพื่อจูดี้
เธอจะนำธรรมเนียมโชว์สลับฉาก กลับมาสู่บรอดเวย์
(จูดี้ การ์แลนด์ ตัวจริงเสียงจริง และโชว์วาไรตี้รวมดารา)
เย็นวันหนึ่ง จูดี้ต้อนรับผมด้วย...
ที่รักคะ ประจำเดือนฉันขาดไปนานแล้ว ไม่สังเกตหรือคะ
ฉันทดสอบดูแล้ว ผลเป็นบวกค่ะ
ผมกลืนเบอร์เบิ้นลงไป มันกระแทกท้องผมเหมือนก้อนหิน
- คุณอะไรนะ - ฉันท้องค่ะ ที่รัก
ฉันดีใจที่ท้องลูกของคุณ
เราจะทำโชว์ที่เดอะพาเลซ
แล้วคุณมาหาผมพร้อม "ลูกของเรา" เหรอ
ผมนึกพาดหัวข่าวออกเลย "ยังไม่หย่า" "เดอะพาเลซยกเลิก"
"ลูกนอกสมรสของลัฟต์"
ผมรับมือมันเหมือนคนโง่
ผมไม่ได้ไปกับเธอ ตอนเธอไปทำแท้ง
ผมไม่ใส่ใจเธอ ไม่ส่งดอกไม้
(จูดี้ การ์แลนด์ วาไรตี้โชว์รวมดารา)
(จูดี้ การ์แลนด์ ตัวจริงเสียงจริง และวาไรตี้โชว์รวมดารา ทุกที่นั่งเต็ม)
(อาร์เคโอ พาเลซ)
(จูดี้ การ์แลนด์ ตัวจริงเสียงจริง)
(แสดงวันละสองรอบ จูดี้ การ์แลนด์และโชว์รวมดารา สองรอบ)
นี่เป็นคืนสุดยิ่งใหญ่ ที่ไทม์สแควร์เคยเห็นมานับแต่วันดีเดย์
(วันที่ 16 ตุลาคม ปี 1951)
ผมไม่เคยเห็นคนมากขนาดนี้ ทุกคนมาเพื่อจูดี้ การ์แลนด์
โชว์ที่จะมีทั้งหมดถูกจองล่วงหน้าแล้ว บรรยากาศมันตื่นเต้นมาก
(คืนเปิดตัว)
ฉันหวังว่าคุณคงเข้าใจ
ความตื่นเต้นอัศจรรย์ใจของฉัน
เพราะโชว์สลับฉากกลับมาที่เดอะพาเลซ
และฉันอยู่บนป้ายโฆษณา
คุณอยากได้ยินอะไร
เราจะร้อง "เลิฟ" ก่อน ฉันจำเนื้อไม่ได้
เขาต้องบอกเนื้อฉันไปด้วยระหว่างร้อง
แล้วเขาก็จำเนื้อไม่ได้ซะครึ่งหนึ่ง ทั้งที่เป็นคนเขียน
เพราะงั้นมันจะแย่แน่ๆ แต่เอาเถอะ เริ่มกันเลย
ฉันอยากให้คุณพูดกันสักนาที ระหว่างฉันพักหายใจ
เพราะยิ่งเพลงยาวเท่าไหร่ กระโปรงก็แน่นขึ้นเท่านั้น
และฉันเจอปัญหามากมาย
ฉันมีเพลงหนึ่งจะร้องให้ซิด ซิด ลัฟต์
ฉันต้องร้อง เพลงนี้เพลงโปรดเขานะ
ให้เขาได้เสียงปรบมือบ้าง
เอาเลย
ในตอนจบ ในชุดคนจรจัดที่เธอรัก
ฟันดำ มีขี้เถ้าทาบนแก้ม
จูดี้นั่งบนขอบเวทีโดยไม่มีไมค์
ร้องเพลงที่ทำให้เธอโด่งดัง
(จูดี้ การ์แลนด์ กลับมาแสดง)
(จูดี้ การ์แลนด์ทำคนดูทึ่ง ในการกลับมาของโชว์สลับฉาก)
(จากนั้นปิดฉาก จูดี้ การ์แลนด์ส่องประกาย)
(จูดี้ การ์แลนด์กลับมา บรอดเวย์พูดถึงกันให้สนั่น)
(จูดี้ การ์แลนด์น่าทึ่งสุดๆ ในพาเลซ)
(จูดี้ การ์แลนด์กลับมา ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม)
ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ปี 1952 จูดี้ปิดฉากการแสดงที่พาเลซ
ซึ่งยืดการแสดงออกไปแล้วถึงสามเท่า
เธอแสดงไป 184 รอบ
เกือบหนึ่งล้านคนที่มาดูเธอ เชียร์เธอ
มันเป็นจุดเริ่มต้นของลัทธิการ์แลนด์
ที่โรงละครเดอะ ฟิลฮาร์โมนิก
ในคืนวันจันทร์ มีคนเต็มเหยียด เสียงดังอึกทึก
ในการเปิดตัวของจูดี้ การ์แลนด์
เป็นการแสดงซ้ำโชว์สุดทึ่งของเธอ ที่โรงละครพาเลซในนิวยอร์ก
สำหรับคนมากมาย ความทรงจำของประวัติศาสตร์
อัดแน่นอยู่ในช่วงที่ จูดี้ การ์แลนด์อยู่ในวงการบันเทิง
(ลอสแอนเจลิส ปี 1962)
(แฟนๆ โชว์สลับฉากเบียดเสียด กับคนรวย เพื่อต้อนรับจูดี้)
(จูดี้ การ์แลนด์เปล่งประกาย ในการกลับมาที่ฟิลฮาร์โมนิก)
(คนดูเต็มโรงต้อนรับจูดี้กลับบ้าน)
(ต้อนรับจูดี้ การ์แลนด์อบอุ่น ที่ฟิลฮาร์โมนิก)
(จูดี้ การ์แลนด์คว้าชัย ในการกลับมาสู่ฮอลลีวูด)
(โชว์ของจูดี้คืนนี้)
(จูดี้กลับมาอย่างยิ่งใหญ่)
เป็นการกลับมาอย่างสุดยอด
ที่ฟิลฮาร์โมนิก ไม่ได้มีเฉพาะเพื่อนเธอ
แต่เป็นคนที่ช่วยสร้างอาชีพเธอด้วย
แล้วก็มีลูอิส บี เมเยอร์
ผู้ไม่เคยละสายตาไปจากจูดี้
พ่อมดคนเดิมมาปรากฏตัว แต่ที่นี่มีบทที่พวกเขาไม่อาจควบคุม
มันคือความมหัศจรรย์ที่ได้กลับบ้าน
(จูดี้กลับบ้าน)
และไม่ผิดหวังเมื่อคุณกลับบ้าน
แต่มันกลับดียิ่งกว่าที่เคยฝันไว้เสียอีก
เป็นแม่จอมจัดการจริงๆ แต่ใจร้าย
เธอจะยืนอยู่ด้านข้าง ตอนฉันยังเด็ก
ถ้าฉันรู้สึกไม่สบาย ถ้าฉันปวดท้อง
แม่จะบอกว่า "ลูกต้องออกไปร้องเพลง ไม่งั้นแม่จะมัดลูกไว้กับหัวเตียง
จนหายปวด" ดังนั้นฉันก็ต้องออกไปร้อง
(จากบันทีกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
ฉันไม่รู้จักพ่อดีนัก
เพราะแม่ฉันคอยคุมฉันไว้ รู้ไหม
ตั้งแต่เราย้ายจากมินเนโซตาไปแคลิฟอร์เนีย
มีความขัดแย้งในบ้านระหว่างแม่กับพ่อ
พ่อแม่เถียงกัน ทะเลาะกัน แม่มักจะใช้ฉันเป็นหมาก
ในฤดูร้อนปี 1935 กัมม์ ซิสเตอร์ส ย้ายไปจากเลคทาโฮ
เมื่อมีแมวมองอัล โรเซ่นมาเจอจูดี้
ซึ่งเขาคงไม่เจอเธอ หากเธอไม่ได้วิ่งกลับมา
เพื่อเอาโน้ตเพลงที่พวกเธอลืมทิ้งไว้
เขาโทรมาอีกสองสัปดาห์ให้หลัง และยืนยันว่าเธอต้องไปที่โรงถ่ายทันที
เอเธลออกไปซื้อของ แฟรงก์เลยขับรถพาลูกสาวไปสตูดิโอ
ไม่นานเธอก็ได้ร้องให้ลูอิส บี เมเยอร์ฟัง
พวกเขาเซ็นสัญญา โดยไม่ต้องมีการทดสอบหน้ากล้อง
เจ็ดอาทิตย์ต่อมา แฟรงก์ กัมม์เข้าโรงพยาบาล เพราะเยื่อหุ้มสมองอักเสบและเสียชีวิต
เขาไม่ได้อยู่เห็น ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของลูกสาว
เมื่อผมถามว่าเธอรู้สึกยังไงตอนพ่อเธอตาย เธอบอกว่า
ฉันคิดว่า "ทีนี้ก็ไม่มีใครอยู่ข้างฉันแล้ว"
การแสดงครั้งต่อไปของจูดี้ จัดที่โรงละครเคอร์รานในซานฟรานซิสโก
คืนหนึ่งเรานั่งกินมื้อเย็นกัน ที่ร้านอาหารอิตาลีร้านโปรด
เมื่อจูลี่ประกาศออกมาแบบสบายๆ ว่า เธอท้องสามเดือนกว่าแล้ว
ผมมองดวงตาสีน้ำตาลของเธอ ฉายประกายในแสงเทียน
และขอเธอแต่งงาน
คุณกับฉัน เราเป็นทีมเดียวกัน
(เผยความลับ จูดี้เปิดปากเรื่องแต่งงานวันอาทิตย์)
(กับซิด ลัฟต์ ผู้จัดการ เธอจะมาที่โรงหนังซานฟรานซิสโก)
(เปิดเผยการแต่งงานของ จูดี้ การ์แลนด์กับซิด ลัฟต์)
(ปัญหาการแต่งงานของจูดี้ การ์แลนด์)
(ครั้งที่สามของจูดี้)
(จูดี้ การ์แลนด์เป็นคุณนายลัฟต์ เธอชอบ แต่ฮอลลีวูดไม่ชอบ)
(มีข่าวลือมากมายและหลายคนบอก โชคร้ายจะเกิดขึ้นกับเลขสาม)
ค่ะ ฉันอยากถ่ายภาพ ถ้าพวกเขาเริ่มช้ากว่านี้หน่อย รู้ไหม
ฉันไม่ใช่คนที่จะตื่นตีห้าตอนเช้า ฉันไม่คิดว่าจะมีใครตื่น
- งั้นคุณก็ไปเข้านอนสิ - ได้เลย
อีกอย่างผู้หญิงที่ไหนจะดูดีตอนอายุเท่าฉัน
- คุณดูสวยมาก - ก็ช่างสิ ฉันไม่สน
สวยมาก
กลับมาที่แอลเอ เราพบแจ็ค วอร์เนอร์ ที่ปาร์ตี้หรูหรา
เย็นวันนั้นแจ็คก็เข้ามาทาบทามจูดี้
วอร์เนอร์บราเธอร์ส เปิดรับบริษัทผลิตหนังอิสระ
และผมเพิ่งได้ลิขสิทธิ์ อะ สตาร์ อิส บอร์น มาไม่นาน
ไม่นานเราก็จับมือกัน และเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการ
(ลัฟต์เซ็นสัญญาภาพยนตร์ของจูดี้ การ์แลนด์)
เพื่อสร้างอะ สตาร์ อิส บอร์น ให้วอร์เนอร์บราเธอร์ส
(จูดี้ให้กำเนิดลูกสาวหนักหกปอนด์)
ลูกสาวเรา ลอร์น่าเกิดเมื่อ วันที่ 21 พฤศจิกายน ปี 1952
ไม่นานทั้งแม่และลูกสาวที่เพิ่งเกิด ก็พักอย่างสบายอยู่ที่บ้าน
เมื่อจูดี้เกิดภาวะซึมเศร้าหลังคลอด
(จากบันทึกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
ฉันเข้าไปในห้องน้ำ เอามีดโกนมากรีดคอตัวเอง
ฉันรู้สึกผิดอย่างมหาศาล
และละอายเหลือเกิน หลังจากพยายามทำแบบนั้น
เพราะที่จริงฉันไม่ได้อยากตาย
ฉันมีลูก... ที่ต้องมีชีวิตอยู่เพื่อแก
แค่ความกดดันมันมากไปสำหรับฉัน
(เอเธล กัมม์ ปี 1922)
แม่ฉัน นับแต่วันที่ฉันเกิด
แม่มักจะชอบประกาศบอกคนทั้งห้องว่า
มันยากแค่ไหนสำหรับแม่ เพราะแม่ไม่ได้ตั้งใจจะมีฉัน
ฉันรู้สึกเหมือนแม่ไม่ต้องการ แม่ฉันไม่อยากมีลูกอีก
แม่ทำทุกทางเพื่อกำจัดฉัน
แม่คงต้องกลิ้งลงบันได 19,000 ขั้น
กระโดดลงจากโต๊ะ
แต่ยังไงไม่รู้ฉันเป็นเด็กหัวแข็ง
และฉันไม่ยอมแท้งออกมา
มีลูกสาวสองคน แม่คิดว่าก็ดี
ทางเดียวที่แม่ฉันจะ ยอมรับสิ่งที่เลวร้ายนี้ได้ก็คือ
ต้องเป็นลูกชาย
แล้วฉันก็ดันเป็นลูกสาวอีกคน
หลังจากพ่อแม่ตั้งชื่อฉันว่าแฟรงก์ ซึ่งเป็นชื่อพ่อฉัน
มันออกมาไม่ดีเลยสำหรับทุกคน
มีเหตุผลอื่นที่ว่า ทำไมเอเธลไม่อยากได้ลูกคนที่สาม
เหตุผลที่เธอไม่เคยบอกกับจูดี้
แฟรงก์กระทำผิด โดยทำตามแรงปรารถนารักร่วมเพศของเขา
เมื่อเห็นความเบี่ยงเบนของสามีชัดขึ้น
การทะเลาะกันก็ตามมา
แต่นั่นคือปี 1921 ไม่ใช่แค่การทำแท้งเป็นเรื่องฉาวโฉ่
มันยังจะทำให้ ครอบครัวกัมม์ต้องอับอายอย่างแน่นอน
ดังนั้นฟรานเซส เอเธล กัมม์จึงถือกำเนิดขึ้น
ล้างบาปในโบสถ์อิปิสโคปัลใกล้บ้าน
และเลี้ยงดูในโรงหนังนิวแกรนด์
ที่ซึ่งเธอนอนหลับอย่างสบายใจ ในกล่องหลังเวที
วันที่ 6 มกราคม ปี 1953 เมื่อข่าวเศร้ามาถึงเรา
แม่ของจูดี้ถูกพบเสียชีวิตวันก่อนหน้า
ในลานจอดรถที่ดักลาส แอร์คราฟต์ ในแซนตามอนิกา
เธอหัวใจวายเฉียบพลัน
เมื่อเธอลงจากรถเพื่อไปทำงาน
จูดี้ไม่ได้เจอแม่เธอมานานแล้ว
สายสัมพันธ์แม่ลูกเลวร้ายลงอย่างมาก
เธอไม่ยอมให้เอเธล เจอลอร์น่าหลังจากลูกเกิด
เมื่อผมบอกข่าวร้ายกับจูดี้ เธอเอามือกุมหน้าสะอื้นไห้
พาดหัวข่าวก็ทารุณ
(นี่คือแม่จูดี้ในที่ทำงาน)
จูดี้ ดาราดังปล่อยให้ แม่เธอทำงานเป็นเสมียนในโรงงาน
หลายปีหลังจากนั้น เธอก็ทรมานด้วยฝันร้ายเดิมๆ
เธอได้ยินเสียงแม่เธอ คร่ำครวญ "ช่วยแม่ด้วยๆ"
เธอวิ่งไปตามทางเดินมืดมิด ตะโกนว่า...
แม่จ๋า แม่อยู่ไหน
เพื่อจะกรีดร้องเมื่อตื่นขึ้นมา หาแม่ไม่เจอ
มีคนที่เข้ามาและออกไปจากชีวิตฉัน
(จากบันทึกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
ฉันไม่คิดว่าคนพวกนั้นส่วนใหญ่จะน่าสนใจ
แต่ฉันมีคนเก่งๆ นิสัยดี น่าสนใจมากมาย
ที่สอนฉันให้รู้ถึงความหมายของการหัวเราะ
การหัวเราะเยาะตัวเองได้
ฉันมีความยืนหยัดของตั๊กแตน
บวกกับความเป็นแม่มดไอริชสายมืดนิดหน่อย
เดือนมีนาคม ปี 1953 เราโชคดีที่ซื้อบ้านสไตล์ทิวดอร์แสนสวย
บนถนนเมเปิลตัน ไดร์ฟในเบลแอร์ แถบโฮล์มบี้ ฮิลล์ในลอสแอนเจลิส
ไลซามาอยู่กับเรา
เพื่อนบ้านเราคือโบกี้และเบตตี้ เบคอลล์
ลาน่า เทอร์เนอร์ กับสามีมากหน้าหลายตาของเธอ
บิง ครอสบี้กับลูกชาย ปิศาจศักดิ์สิทธิ์ของเมเปิลตัน
ก็เป็นเพื่อนบ้านเรา
มีการสังสรรค์กันมากมาย
ร้องเพลงเซ็กซี่ๆ หน่อยสิ ซิด
โอเค ชาร์ลี
ดึกดื่นเราดื่ม ร้องเพลง หัวเราะร่า
ฉันอยากเป็นตัวของตัวเอง
ชีล่า แกรม นักเขียนคอลัมน์ซุบซิบ ไม่อาจเลิกเขียนถึงเดอะแรตแพค
ที่ตั้งชื่อนี้นานมากก่อนจะเป็น ชื่อกลุ่มในตำนานของซินาตร้าที่ลาสเวกัส
- พวกเขาเอาใจง่ายดี - ใช่เลย
ระหว่างนั้นการเตรียมตัวถ่าย อะ สตาร์ อิส บอร์น ก็ดำเนินต่อ
มอสส์ ฮาร์ตเขียนบท
และใช้เวลาพูดคุยกับจูดี้ เรื่องชีวิตและเรื่องราวที่เธอพบเจอ
ทำไมก็ไม่รู้ ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวาเมื่อร้องเพลง มันเหมือน...
(อะ สตาร์ อิส บอร์น ปี 1954)
คุณไม่อยากฟังทั้งหมดหรอก
บทหนังสะท้อนตัวตน พลังและประวัติส่วนตัวของเธอ
บัดนี้มาถ่ายระยะใกล้ให้เห็นกันจะๆ
จูดี้อยากให้จอร์จ คูกอร์เป็นคนกำกับ
เขาเกือบได้กำกับจูดี้มาสองหน
แต่ไม่ได้กำกับเดอะ วิซาร์ด ออฟ ออซ และมีต มี อิน เซนต์หลุยส์
เมื่อเรื่องนี้เข้ามา เขาก็ไม่อาจปล่อยผ่านไปได้
จูดี้รู้สึกปลอดภัยกับคูกอร์
ภาพต้องยิ่งใหญ่ที่สุด จะให้แค่ดีธรรมดาไม่ได้
ฉันต้องพิสูจน์ตัวเองหลายอย่าง มีอะไรต้องเสี่ยงมากมาย
นี่คือคุณนอร์แมน เมน
ผมสู้เพื่อให้ได้ตัวเพื่อนจูดี้ ฮัมฟรีย์ โบการ์ต
และแฟรงก์ ซินาตรา เพื่อให้มารับบทนอร์แมน เมน
แจ็ค วอร์เนอร์ไม่สนทั้งคู่
"โบกี้แก่ไป" เขาบอก "ซินาตราเหรอ" เขาหัวเราะ
"เขาจบไปแล้ว" เราก็เลยหันไปหา
ดาราอังกฤษคนเก่ง เจมส์ เมสัน
- แต่คุณเมน - ผมว่าในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้
- คุณเรียกผมว่านอร์แมนดีกว่า - แหม นอร์แมน
ถ้าหน้าฉันเลอะเทอะแบบนี้ จะร้องเพลงต่างกันยังไงเหรอ
หน้าคุณสวยดีแล้วน่า
ทีนี้ก็เช็ดออก
ถึงแม้เขาจะชื่นชมจูดี้มากแค่ไหน
เขาก็ไม่เห็นด้วยกับการนำหนังมาสร้างใหม่
แต่เขาชื่นชมโชว์สลับฉากและหนังเพลง
เอลเลน เทอร์รี ดาราหญิงผู้ยิ่งใหญ่ ดังมายาวนานก่อนคุณเกิด
เธอบอกว่านั่นคือคุณสมบัติของดารา
สิ่งพิเศษเล็กๆ น้อยๆ
คุณเข้าใจนี่
เช้าวันหนึ่งราวตีห้า ผมตื่นขึ้นมาเพราะกลิ่นควัน
ผมวิ่งไปที่ห้องนอนใหญ่ ทั้งห้องตกอยู่ในเปลวเพลิง
ผมดึงจูดี้มาจากเตียงและโทรหาดับเพลิง
จูดี้หลับไปบนโซฟา ปล่อยให้บุหรี่ตกลงพื้น
แล้วคลานไปนอนที่เตียง ที่ซึ่งเธอหลับสนิท
(จูดี้ การ์แลนด์เสพยาหนัก)
จูดี้ใช้ยา เธอสารภาพออกมาว่า มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย
ที่เธอจะยังครองตัวให้ทำงานหน้ากล้องได้
โดยไม่ใช้ยาบางชนิด
ผมคิดแผนที่จะ จ้างหมอจากเอ็มจีเอ็มที่คุ้นเคยกับจูดี้
ตลอดเวลาถ่ายทำเพื่อคอยตรวจเธอ และทำให้เธอครองสติอยู่ได้
เมื่อหันกลับไปมอง ผมส่งเสริม
เรื่องไร้มนุษยธรรมที่เอ็มจีเอ็มทำกับเธอ เพียงแค่ร้ายแรงน้อยกว่า
(อะ สตาร์ อิส บอร์น)
หลังจากถ่ายทำสิบวัน
วอร์เนอร์ทิ้งกล้องเก่า กล้องวอร์เนอร์สโคปของตนเอง
เพื่อเปลี่ยนมาใช้เทคโนโลยีใหม่ที่พัฒนาขึ้น ซีเนม่าสโคป
ทุกอย่างต้องถ่ายใหม่หมด ทำให้บานปลายเกินงบไปมาก
จนบัดนี้เป็นฉากคลาสสิก "เดอะ แมน แดท กอต อะเวย์"
มันต้องถ่ายสามครั้งในช่วงหลายเดือน
ซึ่งเปลี่ยนทั้งฉาก ทั้งชุด ทั้งไฟ
คูกอร์อยากถ่าย ฉากนี้เป็นฉากลากยาวไม่คัตเทคเดียว
เขารู้ดีว่าจูดี้ทำได้
เธอเคยถ่าย 27 เทคในสามวัน
ร้องเพลงได้ดังกว่า เทปที่อัดไว้เปิดเสียงเต็มกำลัง
เธอไม่เคยร้องเพี้ยนและไม่เคยพลาด
เมื่อถึงเดือนธันวาคม เราถ่ายไป 33 ฉากจาก 123 ฉาก
เราทำได้ช้ากว่ากำหนด และใช้งบไปแล้วเกินหนึ่งล้านเหรียญ
ในกองถ่ายทุกคนเห็นตรงกัน
การอาละวาดเป็นครั้งคราวของจูดี้ ไม่เคยเกิดขึ้นถ้าไม่มีใครไปกระตุ้น
ครั้งหนึ่งเธอทึ้งชุดทิ้งเพราะเดือดดาล
แล้วออกจากสตูดิโอ ในสภาพโมโหและเหนื่อยล้า
แต่เธอรู้ว่าเธอต้องการอะไร
และผลักดันตัวเองหนักกว่าใครทั้งนั้น
มีทั้งวันที่เธอเจ็บป่วยและหายหน้า
คูกอร์ก็จะถ่ายฉากที่ไม่มีเธอ จนกว่าเธอจะมาถ่าย
(เสียงเจมส์ เมสัน รับบทนอร์แมน เมน)
วอร์เนอร์ บราเธอร์ส รู้ดีถึงประวัติของจูดี้ที่เอ็มจีเอ็ม
แต่ถึงกระนั้นก็ยังมี การคร่ำครวญ พร่ำบ่นมากมาย
ระหว่างการสร้างหนังเรื่องนี้
คุณไม่ควรจะบ่นเมื่อเจอวันแย่ๆ ไม่กี่วัน
ทุกคนรู้นิสัยจูดี้ดี
เราทุกคนรู้จักจูดี้ ชื่อเสียงเธอไม่ดีนัก
เธอไม่ธรรมดาเลยสักนิด
แรกๆ เขาไม่แน่ใจเรื่องฝีมือการแสดงของเธอ
คูกอร์จะบอกว่าการแสดงของเธอนั้นสุดยอด
บางครั้งก็น่าตื่นเต้นและน่าหวาดหวั่น
คุณบอกพวกเขาว่าจะไปที่นั่น
นั่นมัน... นั่นมันก่อน...
นั่นมันก่อนหน้านั้น
ผมรู้ว่าก่อนหน้านั้น แต่เอาเถอะน่า แต่งตัวสิ
ไม่เอา
นี่จะนั่งอยู่แบบนี้ตลอดไปเหรอ
ใช่ คืนนี้ คืนพรุ่งนี้ จะนั่งไปอีกนานอย่างที่ฉันอยากนั่ง
ฉันไม่อยากได้ยาผสมเองของคุณแล้ว
ฉันรู้ว่าคุณพยายามจะทำอะไร สิ่งดีที่สุดที่คุณทำได้เพื่อฉัน
คืออย่ามายุ่งกับฉัน ทั้งคุณ ทั้งทุกคนเลย
ขอบคุณสำหรับความเห็นใจ
ฉันไม่ต้องการ จะจากคุณหรือจากใครทั้งนั้น
เมื่อเราดูฉากที่ถ่ายไป เราทุกคนเห็นตรงกัน
ชื่อหนังคือ อะ สตาร์ อิส บอร์น
แต่การแสดงที่ทำให้ เอสเธอร์เป็นดาราขึ้นมาอยู่ไหนล่ะ
มันมีบางสิ่งหายไป
เพลงประกอบยิ่งใหญ่โดดเด่นเกินบท
เราเรียกโรเจอร์ อีเดนส์ ผู้ดูแลดนตรีของเอ็มจีเอ็ม
อาจจะเป็นคนที่มีอิทธิพลด้านการสร้างสรรค์ ที่สุดในชีวิตจูดี้
ทั้งเป็นครูผู้สอนและลูกศิษย์ เขาช่วยเธอออกแบบท่าเต้นพัลลาเดียม
เขาเล่นเปียโนอยู่ที่โรงถ่ายด้วย
และสอนเธอตลอดช่วงออดิชัน กับลูอิส บี เมเยอร์
ตอนเธออายุ 13 ปี
เขาทำทุกวิถีทาง ในการสร้างหนังในตัวหนังอีกที
มาเริ่มกันเลยตั้งแต่ต้น
ภายในอาทิตย์เดียว เขาก็วางโครงฉากที่ชื่อ "บอร์น อิน อะ ทรังก์"
ไม่ๆ
เรื่องราวของศิลปินที่คนไม่รู้จัก จนแจ้งเกิด จนเป็นดาวเด่น
ที่จริงมันคือเรื่องราวชีวิตจูดี้
เรากลับไปอยู่ในจุดที่เราเริ่มกัน
(ซ้อมครั้งแรก "บอร์น อิน อะ ทรังก์)
เธอนั่งอยู่บนเวที แสดงจนจบ
เราหวังพึ่งวอร์เนอร์ทางการเงิน
ต้นทุนของฉากนี้
ต้องเพิ่มไปอีกสองสามแสนในการถ่ายทำ
เราพาแจ็คลงมาที่ซาวด์สเตจเพื่อดูซ้อมจริง
อะไรน่ะ แบบเมื่อกี้สิ
เขาชอบฉากนี้และตกลงจะเดินหน้าสร้าง
หนังที่ถ่ายนานที่สุดในประวัติศาสตร์ฮอลลีวูด ถ่ายทำเสร็จ
ตอน 02.55 น. วันที่ 28 กรกฎาคม ปี 1954
ทั้งนักแสดงและทีมงานที่ตาปรือ ฉลองกันด้วยเค้กและแชมเปญ
จูดี้กับผมมีอย่างอื่นให้ฉลองด้วย
เราเพิ่งรู้ว่าจูดี้ท้องลูกคนที่สองของเรา
เป็นก้าวกระโดดที่ไกลมากจาก สาวน้อยฟรานเซส กัมม์มาโรงหนังโอเรียนทัล
มาเป็นจูดี้ การ์แลนด์ นักร้องผู้เป็นที่รักที่สุด
และดาราหญิงที่เก่งที่สุดในอเมริกา
สามีสุดที่รักของฉัน
- ผมรู้จักสามีสุดที่รักของคุณ - เขาทำทุกอย่างเลย
ผมน่ะอิจฉาสามีสุดที่รักของคุณ
หนึ่งในคืนเปิดตัวที่ผู้คนแน่นที่สุดในรอบหลายปี
แน่นขนัดเกรต ไวต์ เวย์ของบรอดเวย์
กรูกันมาที่ใจกลางเมือง ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
เพื่อสดุดี อะ สตาร์ อิส บอร์น ของวอร์เนอร์ บราเธอร์ส
เหล่าแฟนๆ ผู้กระตือรือร้นผลักผ่านแนวตำรวจ
เพื่อให้ได้เห็นจูดี้ การ์แลนด์ ดาวเด่นของเรื่องสักแวบ เมื่อเธอมาถึง
จูดี้คือศูนย์กลางของงานสังคมต่างๆ
ดยุกและดัชเชสของวินด์เซอร์อยู่ในนิวยอร์ก
มาพร้อมกับเพื่อนเก่า ปีเตอร์ ลอว์ฟอร์ด และภรรยาใหม่ แพทริเชีย เคนเนดี้
และน้องชายเธอ แจ็ค เคนเนดี้ วุฒิสมาชิกรุ่นเยาว์จากแมสซาชูเซตส์
ซึ่งขอพบโดโรธีตัวจริงเสียงจริง
มันคือการเริ่มต้น ของมิตรภาพที่สนุกสนานและสบายใจ
ตัวหนังลงเอยด้วยต้นทุนเกือบหกล้านเหรียญ
ซึ่งเป็นต้นทุนสูงทะลุโลกในปี 1954
เราต้องทำให้ได้สองเท่าจากยอดนั้น ถึงจะคุ้มทุน
ในเวลาเดียวกัน มันก็เพิ่มกระแสความน่าดูให้หนัง
ทุกคนดูจะคิดว่าจูดี้จะได้ออสการ์
คิดว่าจูดี้เป็นยังไง
เธอเก่งมาก เธอกวาดทุกรางวัลแน่
เมื่อหนังออกฉายรอบแรก เวลาฉายสามชั่วโมงเศษๆ
แต่เจ้าของโรงหนังในภูมิภาคไม่เอาด้วย
พวกเขาบ่นเป็นเสียงเดียวกันว่า ฉายสามรอบต่อวัน
มันไม่พอ
โรงหนังขอให้มีการตัดต่อให้สั้นลง เพื่อให้ฉายได้วันละห้ารอบ
ท้ายที่สุดสตูดิโอยอมตัดหนัง
ตัดให้สั้นลงจากสามชั่วโมงเป็น 100 นาที
คนมาหาผมถามว่า "เห็นไหมพวกเขาทำอะไรกับหนังคุณ"
เหล่านักวิจารณ์ก็สังเกต
บอสลีย์ คราวเทอร์แห่งนิวยอร์กไทม์ส เรียกว่า อะ สตาร์ อิส ชอร์น
การเล่นคำนี้ดังไปทั่วฮอลลีวูด
รายได้ลดลงครึ่งหนึ่ง จากที่เป็นฮีโร่ เรากลายเป็นผู้แพ้
เราไม่อยากเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะเกิด
วันที่ 29 มีนาคม ปี 1955 วันเดียวก่อนประกาศออสการ์
จูดี้คลอดลูกชายเรา โจอี้
ฉันเพิ่งมีลูก เพิ่งมีลูกชาย
และผู้ชายตัวโตสามคน
เข้ามาที่ห้องฉันในโรงพยาบาล ในวอร์ดแม่และเด็ก
พวกเขาบอกว่า "คุณจะได้ออสการ์
เราต้องขอเซ็ตฉากพิเศษในนี้
คุณจะได้ขอบคุณบ๊อบ โฮป ตอนคุณได้รางวัล"
พวกเขาดึงมู่ลี่ขึ้น มีตึกสามชั้นใหญ่ๆ
ที่พวกเขาสร้างเสร็จแล้ว
มีคนมากมายวิ่งอยู่บนนั้น แขวนไฟ
พวกเขามีปัญหาเรื่องเสียงนิดหน่อย ก็เลยเอาสายมา
สายไฟ สายเคเบิลเส้นใหญ่ พวกเขาเอามาวางใต้ก้นฉัน
ขึ้นมาถึงตรงนี้ อยู่ใต้ชุดนอนฉัน
แล้วก็คลุมฉันไว้ถึงนี่ด้วยขนนก นึกออกไหม
แล้วฉันก็เอนตัวไปพิงหมอน
แล้วพวกเขาก็เปิดซอง
และรางวัลเป็นของ "เกรซ เคลลี่" ฉันบอกว่า "ว่าไงนะ"
พวกเขาทำลายตึก
คนกระโดดลงมา พวกเขาดึงสายที่อยู่ใต้นี้ ผ่านตรงนี้
ทีวีตั้งสามเครื่อง ไม่มีใครพูดราตรีสวัสดิ์เลย พวกเขาโมโหมาก
พวกเขาโมโหฉันที่ฉันไม่ได้รางวัล
แต่ฉันก็ได้รับเสนอชื่อนะ
(ผู้หญิงคนหนึ่งจะทนทุกข์ได้มากแค่ไหน)
ชีวิตเราเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะหนังล้มเหลวด้านรายได้
(เหตุผลแท้จริง ทำไมจูดี้ การ์แลนด์ไม่ได้ออสการ์)
อะไรๆ มันไม่เป็นอย่างใจ
แต่โชคดีที่จูดี้ไม่เป็นโรคซึมเศร้าหลังคลอดโจอี้
สุขภาพเธอแข็งแรงดี เธออยากจะไปลองดูชมรมคนเลิกเหล้า
เราไปร่วมบำบัดครั้งหนึ่งในพาซาดีนา
แล้วก็ลองไปที่ กลุ่มใหม่ นาร์โคติกส์ อะโนนิมัส
ซึ่งนัดพบกันในหุบเขาซาน เฟอร์นานโด
ในห้องที่มีแสงไฟสีฟ้าหลอนๆ
เห็นทุกคนแค่เงา ไม่เห็นหน้า
บรรยากาศเหมือนโรงฝิ่น
มันหนักพอที่จะทำให้คนหดหู่ไปตลอดกาล
เราเลยไปที่โรมานอฟฟ์เพื่อดื่มค็อกเทล
ฉันดูทีวีเยอะเลยนะคะ
(ฟอร์ด สตาร์ จูบิลี่ 1955)
ชอบมากด้วย
ฉันมักจะรู้สึกแปลกๆ ว่าคนที่อยู่ในทีวี
คนที่ไปร้องเพลง ยิ้มแย้ม จะมองเห็นฉันที่นั่งดูอยู่ในห้องนั่งเล่น
แต่มันไม่จริง เพราะฉันไม่เห็นใครเลย
(ผลิตโดย ซิดนีย์ ลัฟต์)
กันยายน ปี 1955 รายการทีวีพิเศษ ครั้งแรกของจูดี้ ฟอร์ด สตาร์ จูบิลี่
ตอนหกโมงเช้า ผมเจอเธอหมดสติ เพราะกินยามากไป
แต่เมื่อได้อาบน้ำเย็นๆ และกินอาหารจีน ก็ทำให้เธอลุกมาซ้อมได้
เมื่อเธอออกไปบนเวที ผมได้ยินเธอพูดว่า
ฉันร้องเพลงไม่ได้ ฉันเก็บเสียงไว้คืนนี้
ผมคิดว่า "เยี่ยมเลย"
เมื่อรายการออกอากาศจากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่ง ผมเริ่มคิดว่า "อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด"
ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรออกมา ก็มีคนเกือบ 40 ล้านคนเปิดดู
พอยาที่จูดี้กินเข้าไปเริ่มหมดฤทธิ์
กว่าจะถึงเวลาที่เธอร้อง "โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์"
ทีมงาน คนดู ทุกคนมาพร้อม
ผมเองก็ทึ่งไปกับการแสดงของเธอ
เรารวมทีมกับช่างภาพ เพื่อนเธอ ริชาร์ด อะเวดอน
สำหรับอีกรายการพิเศษ
ในการปรากฏตัวที่หายากทางทีวี
จูดี้มาเป็นตัวแทนของ ลิฟ เบตเทอร์ อิเล็กทริคลี่
(ลิฟ เบตเทอร์ อิเล็กทริคลี่)
แต่สปอนเซอร์ของรายการ จีอี คิดว่าจูดี้โชว์ช่วงขามากเกินไป
และสั่งยกเลิกการฉายต่อ
นั่นทำให้อาชีพทางทีวีของเธอจบลง ในตอนนั้น
สุภาพสตรี สุภาพบุรุษ แจ็ค คัลเลนขอต้อนรับคุณจากซีแอตเทิล
เราอยากทักทายจูดี้ การ์แลนด์
ซึ่งตอนนี้แลบลิ้นใส่ผมอยู่
อย่าพูดแบบนั้นสิ เราต้องเริ่มใหม่หมด
- จูดี้ การ์แลนด์ สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ สบายดีไหมคะ ยินดีที่ได้พบ
ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน
- พรุ่งนี้คุณจะไปแสดงที่แวนคูเวอร์ - ใช่ค่ะ
ผมวางแผนตารางการแสดงของจูดี้ และผมสังเกตว่า
นางฟ้าน้อยๆ ของผมไม่พอใจแค่เมืองเล็กๆ
ผมต้องจองคิวงานใหญ่ๆ ให้เธอ
แค่แฟนๆ ที่รักไม่เพียงพอ
แต่เธอเอาแน่เอานอนไม่ได้ และเราต้องวางเงินเราเองไว้ล่วงหน้า
เพื่อลงทุนโปรโมตการแสดงของเธอ
มีหลายเช้าที่เธอป่วยจากการกินยามากไป
และต้องประกาศกะทันหัน
วันนี้ฉันทำงานไม่ได้ คอฉันแห้ง
ไม่ต้องร้องก็ได้ คนเขาอยากเห็นคุณ
เล่าเรื่องขำขัน ผิวปาก ทักทาย เล่ามุกขำๆ
ลืมไปได้เลย บอกพวกเขาว่าจะได้เงินคืน
เธอไม่เคยห่วงเรื่องจะเสียเงิน
เธอไม่สน เธอไม่ยุ่งเรื่องธุรกิจ
(ถึงพ่อผู้มหัศจรรย์ที่สุดในโลก)
บางคืนเธอจะไม่นอนตลอดคืน
ไม่นอนจนถึงเช้าของอีกวัน แล้วก็ทิ้งโน้ตไว้ให้ผมทั่วบ้าน
ที่รัก ฉันไม่สบายมากทั้งคืนเลย
ตอนนี้ 7.20 น. ฉันจะไปพยายามนอนให้หลับ
แล้วก็อย่าปลุกฉันถ้า "ไม่มี" เรื่องอะไรล่ะ
ถึงแม้จะอาเจียนแค่ไหน ฉันก็รักคุณตลอดเลยนะ
ไม่ใช่คำพูดหวานหูที่จะบอกคุณ แต่เมื่อเรารักสามีเรา
จะให้ทำยังไงล่ะ
ขอพระเจ้าอวยพรคุณ ซิดของฉัน ที่ช่างเป็นคนดีอะไรแบบนี้
แล้วเจอกันวันนี้ ด้วยรักสุดหัวใจตลอดไป
- อยากฟังเพิ่มอีกไหม - อยาก
ดี
(โรงแรมนิวฟรอนเทียร์ ลาสเวกัส เนวาด้า ปี 1956)
(จูดี้ การ์แลนด์กลับมาแล้ว)
(โรงหนังพาเลซ นิวยอร์กซิตี ปี 1956)
(โดมิเนียน ลอนดอน ปี 1957)
(เดอะ พัลลาเดียม ลอนดอน ค่ำคืนสุดอลังของวาไรตี้)
(โรงละครกรีก ลอสแอนเจลิส ปี 1957)
(มาเชียร์ "เจ้าแม่วงการบันเทิง" แบบตัวเป็นๆ)
เราเริ่มปี 1958 ที่บ้านในแอลเอ
ถึงแม้ผมจะเข้มงวดกับคนงาน
แต่ก็มีคนหายามาให้จูดี้จนได้
เธอเปลี่ยนความเป็นห่วงของผมเป็นเกม
ผมเป็นตำรวจสายตรวจ ปราบปรามยาเสพติด
ระหว่างเดินทางเธอหาจากใครก็ได้
นักร้องประสานเสียง นักดนตรี ช่างทำผม เพื่อน
แต่ที่บ้าน ทางเลือกของเธอจำกัด
เช้าวันหนึ่งมีของกล่องหนึ่งมาส่ง จากแซกส์ ฟิฟธ์ อเวนิว
ผมถือวิสาสะเปิดกล่องดู และพบเสื้อคลุมสีขาวใหม่เอี่ยม
ประดับด้วยยากล่อมประสาทสีแดงและน้ำเงิน
เพื่อนคนหนึ่งซื้อเสื้อคลุม และเย็บยาใส่ลงไปในซับในชุด
ส่งกลับไปให้แซกส์ และขอให้ทางห้างส่งไป
ผมไปหาที่ซ่อนยาของเธอ
ผมหาทั่วทุกตู้เสื้อผ้า พลิกพรมขึ้นมา ตรวจดูตามม่าน
มียาเต็มไปหมดทุกที่ ซ่อนอยู่ในซองบุหรี่
ผงสบู่อาบน้ำของเธอ เต็มไปด้วยยากล่อมประสาท
จูดี้ตัดขาดผมอย่างจริงจัง จนผมคิดว่าต้องทำให้เธอหวั่นใจบ้าง
คืนหนึ่งผมตัดสินใจเล่นตามน้ำ โดยออกจากบ้าน
คุณอยากเดินหนีลูกๆ ตัวเองเหรอ ไปเลย ไอ้คนชั่ว
โอเค ที่รัก ก็คุณต้องการแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ผมก็จะไปไง
ฉันไม่สนหรอก ไสหัวไป
ท้าให้ไปเลยด้วย
ผมไปเช็กอินที่โรงแรมเล็กๆ บนถนนวิลเชอร์ แล้วเช้าวันต่อมา
ผมก็อ่านเจอในหนังสือพิมพ์ว่า จูดี้กับผมหย่ากัน
ทนายผมบอกว่า มันคือโอกาสที่จะได้หนีจากการแต่งงานนี้
เพื่อสร้างชีวิตใหม่ เขาไม่เข้าใจ
ผมรักจูดี้และไม่ได้คิดจะทิ้งเธอไป
(ซิด ลัฟต์และจูดี้ การ์แลนด์)
(ทำตัวเหมือนคู่แต่งงานสุขสันต์อีกครั้ง)
คุณอยากฟังเพลงอะไร
ในช่วงปลายปี 1959 เราเสร็จสิ้นทัวร์โอเปร่าเฮาส์
ที่เริ่มขึ้นอย่างโด่งดังที่เดอะเม็ต
แต่จูดี้ไม่ค่อยสบาย
ผมคิดแผนที่จะพาจูดี้ไปรักษา
ผมหาเพื่อนที่เป็นหมอให้ไปเยี่ยมหลังเวที เพื่อตรวจอาการแบบไม่โจ่งแจ้ง
เขาบอกผมว่าเธอไม่ได้อ้วนแต่ตัวเธอบวม
ร่างกายเธอทั้งหมดเป็นพิษเพราะของเหลว
เธอต้องรีบไปโรงพยาบาลทันที
เธออาจจะเข้าสู่สภาวะโคม่าได้ทุกเมื่อ
แต่ระหว่างทางไปโรงพยาบาล
เธอยืนยันให้หยุดที่โรงแรมเรา สั่งวอดก้าสามช็อตและน้ำ
วางแก้วบ้านั่นลง ตับคุณมีปัญหานะ
นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่คุณควรทำ
ถ้าไม่ให้ฉันดื่ม ฉันก็ไม่ไป จะขอตายอยู่ตรงนี้กับวอดก้านี่แหละ
ในที่สุดเธอก็ยอมไปโรงพยาบาล พร้อมแก้วเหล้าในมือ
ฉันจะเอามันไปด้วย ซิด ถ้าคุณอยากได้ก็สั่งเอาเอง
ตับเธอใหญ่กว่าคนปกติสี่เท่า
เป็นเวลาหลายวัน ที่เธออยู่ระหว่างความเป็นความตาย
หมอไม่คิดว่าเธอจะรอด
เจ็ดอาทิตย์ต่อมาเธอก็รู้สึกตัว
ของเหลว 20 ควอร์ทถูกดูดออกจากร่างเธอ
พวกเขาบอกว่า เธอน่าจะกึ่งทุพพลภาพไปตลอดชีวิต
และไม่อาจทำงานได้อีก
เป็นคำวินิจฉัยที่เธอจะไม่ทำตาม
แทนที่จะเป็นคนกึ่งทุพพลภาพ
หกเดือนหลังถูกปล่อยตัวจากโรงพยาบาล
เธอก็บินเดี่ยวไปอังกฤษ เพื่อไปบันทึกเสียงกับแคปิทอล เรคคอร์ด
ที่รัก ฉันคิดถึงคุณเหลือเกิน
ลอนดอนไม่เหมือนเดิมเลยเมื่อไม่มีคุณ
พวกเขาผ่านกฎหมาย ไม่ให้โสเภณีมายืนตามถนน
เหมือนการเอารถราง ออกไปจากซานฟรานซิสโก
มีงานแถลงข่าวห่วยๆ กับนักข่าวเลวเหมือนเคย
ผลลัพธ์เหรอ ก็เหมือนเดิม อ้วน แก่แต่มีความสุข
(สาวแก่วัย 38 ผู้มีความสุข)
ช่างหัวพวกมัน
ฉันทำงานหนักมาก
(จากบันทึกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
มีทั้งความสำเร็จและความล้มเหลว ทั้งเหนื่อยล้า น้ำหนักเกินและผอมแห้ง
หยาดน้ำตา เสียงหัวเราะ ฉันจริงจังกับตัวเองมากไม่ได้ เพราะถ้าฉันทำ
ฉันคงตายไปนานแล้วและฉันยังไม่อยากตาย
ฉันยังไม่ได้เจอคนแบบที่ฉันอยากตายด้วยเลย
แล้วถ้าอายุขัยฉันหมด ฉันก็อยากขอใหม่
ฉันไม่คิดจะตายเลย
ทีนี้เครื่องนี้มันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แต่จะอย่างไร เราก็ต้องเอาชนะมันให้ได้
ขอบอก
ลูกๆ กับผมไปหาจูดี้ที่ลอนดอน เธอไปแสดงที่นั่นบ้าง ที่นี่บ้าง
ทั้งที่จริงๆ ผมไม่เหลือเงินแล้ว
เงินหมุนก็ยังไม่เหลือ
และยังต้องคิดหนักว่า จะจ่ายค่างวดที่เมเปิลตันได้อย่างไร
ค่าเล่าเรียนลูกๆ
ค่าโรงพยาบาลจากเมื่อหกเดือนก่อน
ไม่ต้องพูดถึงการใช้ชีวิตของเราอีก
เฟรดดี้ ฟิลด์สโผล่มาที่ลอนดอน ขอพบจูดี้เพื่อกินมื้อเที่ยง
ชายแต่งตัวดี เจ้าเล่ห์ ผู้ทะเยอทะยาน
ตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วง
สร้างบริษัทเอเจนซี่นักแสดงของเขาในนิวยอร์ก
และไม่นานจะร่วมหุ้นกับไอ้เอเยนต์หลอกลวง เดวิด เบเกิลแมน
ฟิลด์สดูแลลูกค้าแค่สองสามราย และเขาสนใจจูดี้
- สวัสดีซิด - สวัสดีเฟรดดี้
(เสียงเฟรดดี้ ฟิลด์ส)
- สบายดีไหม - ดี
พูดตรงๆ นะ ตอนนี้ฉันเชื่ออย่างจริงใจ สุดใจขาดดิ้นเลยว่า
สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับสุขภาพ ความมั่นคง จิตใจ
ของสาวคนนี้คือได้กลับไปทำงาน
- ผมเห็นด้วย - ขอบอกคุณว่า
เธอย่ำแย่อยู่ตอนนี้เพราะไม่ได้ทำงาน
- ผมว่าไม่ใช่แค่เรื่องนั้น - ใช่สิ ซิด ใช่แน่
ขอบอกว่าความจริงของเธอคืองาน
จริง นั่นคือสิทธิโดยกำเนิดของเธอ
เธอใช้ยาน้อยลงเมื่อทำงาน ดื่มน้อยลงเมื่อทำงาน
เธอกระวนกระวายน้อยลงเมื่อทำงาน รู้ไหม
ถ้าเธอดิ่งลงเหว ผมก็ไม่รู้ว่าคุณจะเจอเรื่องแย่อะไร
สิ่งดีที่สุดที่คุณอาจจะได้ คือเมียที่อยู่ในโรงพยาบาล
ฟิลด์สและเบเกิลแมน ตั้งเป้าจะพิสูจน์ให้วงการเห็นว่า
จูดี้มีความสามารถ มุ่งมั่น และเต็มใจจะทำงาน
พวกเขาเปิดตัวในปี 1961 ด้วยทัวร์คอนเสิร์ตใหญ่โต
วันอาทิตย์ที่ 23 เมษายน ปี 1961 ที่เป็นแค่จุดหนึ่งในทัวร์ของเธอ
กลายเป็นค่ำคืนที่ต้องจารึกในประวัติศาสตร์
(จูดี้ เอนเตอร์เทนเนอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก)
(จูดี้ ตัวจริง)
(ปรากฏตัวในคอนเสิร์ตที่นิวยอร์กเท่านั้น)
(คาร์เนกีฮอลล์)
(คาร์เนกี เรซิทัล ฮอลล์)
เมื่อไหร่ที่มีคอนเสิร์ตจูดี้ ผมตื่นเต้นมาก
(เสียงอัลเบิร์ต โปแลนด์ ผู้ก่อตั้งแฟนคลับจูดี้)
นั่นบอกได้ว่าผมทุ่มเทแค่ไหน
พวกเขาลงโฆษณาเล็กๆ ในเดอะไทม์ส บัตรก็ขายหมดในสองชั่วโมง
พระเจ้า
ดาราหัวกะทิของดาราดังอยู่ที่นั่น
พวกเขามาเพื่อคารวะพร้อมกับพวกเรา
มีคนมากมายที่ดูคอนเสิร์ตเธอทุกเมือง
พวกเขาบอกว่า "ปกติแล้วแฟนๆ ทั่วไป
จะวิ่งไปตามทางเดินแล้วแตะเธอบนเวที
แต่นั่นจะไม่เกิดขึ้นในคาร์เนกีฮอลล์"
แต่มันก็เกิดขึ้น
พลังเธอล้นเหลือ
แต่เธอก็ยังเปราะบางกว่าใครที่คุณเคยเจอ
ดีใจเหลือเกินที่ได้กลับมา ขอบคุณ
เมื่อเธอร้อง "ไอ แคนต์ กิฟ ยู เอนี่ธิง บัต เลิฟ"
มันเหมือนกับทั้งจักรวาลหยุดเคลื่อนไหว
ยกเว้นจูดี้ การ์แลนด์ที่ร้องเพลงนั้นอยู่
ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่จะซาบซึ้งกับคนที่มองคุณ และเห็นตัวตนของคุณ
(เสียงคุณเมเจอร์ กริฟฟิน เกรซี นักกิจกรรมแปลงเพศและผู้นำชุมชน)
เหมือนว่าเธอเข้าใจคุณ
เธอทำให้ชุมชนชาวเกย์ รู้สึกเหมือนมีสิทธิมีเสียง
ในการเป็นตัวตนที่พวกเขาอยากเป็น
ตอนแสดงที่คาร์เนกี ฮอลล์
เธอยังไม่ได้เป็น ตัวแม่ของชาวเกย์เหมือนตอนท้ายๆ
แต่เธอรับรู้ว่าพวกเราอยู่ที่นั่นด้วย
ฉันก็เหมือนกัน
เธอคือเทพธิดาของเรา เราทุกคนรู้ดีถึงปัญหาที่เธอเผชิญ
แต่เราก็ได้เห็นเธอขึ้นเวที เฉิดฉายเหมือนนกฟีนิกซ์
มันหมายถึงเราก็ทำแบบนั้นได้เหมือนกัน
เธอสำคัญกับชุมชนเรามาก รู้ไหม
ไม่ใช่แค่ชุมชนชาวเกย์แต่กับชุมชนมนุษย์
(สองชั่วโมงแห่งความปัง)
ผมมีอาชีพที่ไปได้สวยในโรงละคร แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผม
คือการได้เริ่มจูดี้ การ์แลนด์แฟนคลับ
(การ์แลนด์ การ์เซตต์)
ผมรักเธอๆ มากกว่าใครๆ ทั้งนั้น
คุณกลับมาได้หลายครั้ง
ราว 185 ครั้งได้จนถึงตอนนี้
- กลับมา 185 ครั้งเหรอ - ใช่ๆ
และ...
ฉันว่าฉันไม่เคยไปไหนนะ จริงไหม
- คุณกลับมาได้เสมอ - แต่ฉันจะกลับมาเสมอ
อัลบั้มเดอะ จูดี้ แอต คาร์เนกี้ฮอลล์ ขายได้มากกว่าหนึ่งแสนแผ่น
ในเวลาแค่ไม่กี่เดือนที่เปิดขาย และชนะห้ารางวัลแกรมมี่
รวมถึงรางวัลอัลบั้มแห่งปี
(จูดี้ แฟรงก์และดีน รายการพิเศษทางทีวี ปี 1962)
นิตยสารไลฟ์กล่าวว่า...
"จูดี้ การ์แลนด์ไปไกล เกินการเป็นดาราโด่งดังจนกลายเป็น
ปรากฏการณ์ที่หายากยิ่งในวงการบันเทิง"
(ฉันร้องเพลงต่อไปได้เรื่อยๆ)
"ลูกครึ่งนกสีฟ้า ครึ่งนกฟีนิกซ์ เธอคือตำนานในยุคสมัยของเรา"
ขอบคุณ
คุณได้ยินเรื่องแย่เกี่ยวกับซินาตรา
(เสียงอังเดร ฟิลลิปส์ นักแสดง)
แต่คุณก็ได้ยินว่าเขาให้โอกาสคนด้วย
โอกาส คุณได้ยินเรื่องดีของเขามากมาย
(เสียงซิด ลัฟต์)
ถูกแล้ว ได้ยินอะไรเรื่องของผมมาล่ะ
- เรื่องแย่ๆ - อย่างเช่น
- คุณเอาเงินเธอไปหมด - ใช่
- คุณติดเหล้า - ใช่
- คุณไม่เคยทำงาน - ใช่
- ทำนองนั้น - คุณไปได้ยินมาจากใครล่ะ
จูดี้บอกผมว่าคุณ... เอาเงินเธอไปหมด
- เธอบอกเหรอ - ใช่
บอกว่าคุณเอาเงินเธอทั้งหมดไปพนัน
ผมทำแบบนั้น
คือเดวิดกับเฟรดดี้บอกว่าคุณบ้า คุณบอกว่าพวกเขาบ้า
เธอบอกว่าคุณบ้า คุณบอกว่าเธอบ้า
- ผมไม่ได้พูดอะไรเลย - ทุกคนพูดว่าทุกคนบ้า
คุณสองคนยังรักกันอยู่ไหม
คือมันยังไง ผมไม่เข้าใจความสัมพันธ์พวกคุณ
ไม่มีใครเข้าใจหรอก ไม่มีใครจะมาเข้าใจได้
(จูดี้กับซิดขัดแย้งกันหรือ)
ซิด ลัฟต์... เป็นสัตว์
(จากบันทึกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
เขาเป็นสัตว์พันธุ์พิเศษ
และฉันจะบอกโลก
(จบกันหรือ)
ผมโล่งใจมากเมื่อผมส่งมอบอาชีพเธอ ให้ฟิลด์สและเบเกิลแมนดูแล
แต่มันทำให้เราขัดแย้ง ชีวิตแต่งงานของเราเริ่มแย่ลง
เราแยกกันอยู่ สู้รบกันเพื่อชิงเวลาดูแลลูก
ผมไล่ตามเธอจากนิวยอร์กไปลอนดอน แล้วกลับมาอีก
บอดี้การ์ด ตำรวจ นักสืบ เล่นบทสมทบ
เราเดี๋ยวดีเดี๋ยวเลิกกัน
คำว่า "หย่า" พูดใส่กันบ่อยมาก
พวกเขามักจะสุดโต่งเสมอ ความเปลี่ยนแปลงในชีวิตเรา
(เสียงไลซา มินเนลลี ลูกสาวจูดี้ การ์แลนด์)
อย่างเช่น ถ้าเราอยู่กันแบบหนึ่ง แทนที่จะเปลี่ยนมันนิดหน่อย
เราจะเปลี่ยนมันอย่างสิ้นเชิง
มันเกินจริงมากในมาตรฐานของคนทั่วไป
แต่เราไม่ได้อยู่ตามมาตรฐานคนทั่วไป ในฮอลลีวูดไม่มีหรอก
เราใช้ชีวิตเหมือนเรามีเงินหลายล้าน
เราแทบไม่มีเงินเลย แต่นั่นก็ไม่ทำให้แม่กังวลใจ
ฉันว่าคุณรู้จักแม่ดีที่สุด เมื่อคุณเข้าใจว่าคุณไม่เข้าใจ
(แซทเทอร์เดย์ ทีวี วีค)
เมื่อปี 1963 มาถึง ก็มีข่าวมาว่า
จูดี้เซ็นสัญญาครั้งใหญ่ที่สุดในอาชีพของเธอ
สี่ซีซั่น สัญญา 24 ล้านกับซีบีเอส
สำหรับซีรีส์วาไรตี้รายสัปดาห์
แต่ช่วงเวลาออกอากาศตรงกับ รายการอันดับหนึ่งของอเมริกา โบนันซ่า
เดอะ จูดี้ การ์แลนด์ โชว์เป็นเดิมพันครั้งใหญ่
เมื่อซีบีเอสถามว่าอยากทำการ์แลนด์โชว์ไหม ฉันบอก
(เดิมพันครั้งใหญ่ของการ์แลนด์)
(เจอร์รี่ แวน ไดก์ พิธีกร)
"ล้อเล่นเหรอ ลืมไปเถอะ เธอไม่โผล่มาหรอก"
(เสียงจอร์จ ชแลตเตอร์ โปรดิวเซอร์รายการ)
ต้นสังกัดซื้อตัวจูดี้อย่างระวัง และพวกเขาจ้างผมอย่างระวัง
เพราะพวกเขาไม่เคยคิดว่า เธอจะไว้ใจได้ขนาดนั้น
แต่ไม่เพียงเธอจะมาทำรายการ เธอทำได้สุดยอดด้วย
งั้นมาร้องเพลงเกี่ยวกับชิคาโกกันดีไหม มอร์ต
สตูดิโอไม่ได้เตรียมพร้อม สำหรับจูดี้ การ์แลนด์เท่าไร
พวกเขาอยากให้เธอนั่งเงียบเรียบร้อย ร้องเพลงช้า
ฉันจำชิคาโกไม่ได้
คุณต้องรับมือกับจูดี้เหมือนเป็นเหตุการณ์หนึ่ง
ไม่ใช่คนที่คุณจะไปบอกให้เธอทำอะไรได้
ผมบอกอยู่เสมอ "จูดี้ การ์แลนด์เป็นนักแสดงสด"
ไม่มีทางควบคุมจูดี้ได้
- ที่ไหนๆ - ชิคาโก
ความลับคือต้องยอมรับจูดี้ ปล่อยให้จูดี้เป็นจูดี้และสนุกกับมัน
(ลีน่า ฮอร์น แขกรับเชิญ)
จูดี้เหมือนน้ำวน
เหมือนเธอดูดเอาทุกคนเข้าไปในประสบการณ์นี้
(เคานต์ เบซี่และวงออเคสตร้า แขกรับเชิญ)
นักดนตรี พวกเขาชอบเล่นให้จูดี้
ทุกคนในสตูดิโอสนุกกับรายการ
พวกเขาอึ้งทึ่งที่เป็นจูดี้ การ์แลนด์
ข่าวลือเกี่ยวกับจูดี้ใหญ่โตเกินกว่าเรื่องจริง
และผมได้ยินมาทุกเรื่อง
สิ่งที่ไม่คาดคิดเกี่ยวกับจูดี้คืออารมณ์ขัน
คิวการ์ดขึ้นมาผิด ไม่มีใครช่วยเราเลย
- อ้าว แย่จริง - รู้ตัวไหมนั่นน่ะ
- มาดูกันว่าเราถึงไหนแล้ว - ได้
คุณอยากเริ่มใหม่อีกครั้งตอนนี้ หรือเราค่อยไปต่อกันอาทิตย์หน้า
เธอชอบหัวเราะ และนั่นคือกุญแจในการเข้าถึงจูดี้
ถ้าทำให้เธอหัวเราะได้ คุณทำได้ทุกอย่าง
ฉันเจอความตื่นเต้นที่อยากเจอแล้ว
(มาร์ธา เรย์ แขกรับเชิญ)
จูบฉันสิ
ความตื่นเต้นที่ฉันไม่เคยรู้จัก
คุณยิ้ม และเหมือนโดนคาถาเสกเข้าใส่
ใช่ ฉันรู้
เราอยู่ด้วยกันที่นี่
และในที่สุดเธอก็เป็นของฉัน
ที่คุณเห็นนั้นคือจูดี้ตัวจริง ผมไม่ได้บอกให้เธอทำอะไรเลย
ที่ผมทำคือเก็บภาพสิ่งที่เกิดขึ้นและไว้ใจมัน
และนั่นน่าจะทำให้ผมโดนไล่ออก
ผมได้รับสายจากจูดี้...
(เสียงนอร์แมน เจวิสัน โปรดิวเซอร์รายการ)
ผมได้รับสายจากจูดี้ซึ่งกำลังรู้สึกเปราะบาง
เธอถามผมว่าจะให้ผมไปที่ฮอลลีวูด เพื่อช่วยเธอได้ไหม
เด็กเอ๊ย เธอต้องพูดต่อหน้าทีวี
นั่นคือวิธีที่จะทำให้ พวกเขารู้เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เกี่ยวกับเธอ
- เรื่องทั่วไปเหรอคะ - นั่นละที่คนเขาอยากรู้
- เอาละ ก็ได้ค่ะ ฉันจะบอกพวกเขา - เอาละ
ถ้าไม่แต่งหน้าฉันดูไม่ได้เลย ฉันอารมณ์แปรปรวนมากด้วย
จูดี้ๆ ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันกรนตอนหลับ ฉันต้องคอยระวังน้ำหนัก
และคุณก็พูดมากเกินไป
คุณจะไปบอกคนดูเรื่องพวกนั้นไม่ได้
- ไม่ได้เหรอ - ทีนี้เราก็ต้องดึงคนดูกลับมาอีก
- ร้อง "โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์" - เดี๋ยวนะ
(ปัญหาในทีวีของจูดี้ การ์แลนด์)
เธอเรียกเรตติ้งอย่างที่บริษัทต้องการไม่ได้
พวกเขามักจะสั่งให้ เปลี่ยนโน่นนิดนี่หน่อยในรายการ
ผมเข้ากับจิม ออเบรย์ ผู้บริหารบริษัทไม่ได้
เพราะผมคิดว่า เขาไม่เคารพความสามารถเธอมากพอ
คุณต้องปล่อยให้ คนมีความสามารถสร้างอะไรที่แตกต่าง
คุณจะมาสั่งเอาไม่ได้
แล้วผมก็ผุดไอเดียขึ้นมา
ในการเอาจูดี้กับบาร์บาร่า สไตรแซนด์ มาร้อง "เก็ต แฮปปี้" ด้วยกัน
ผมรู้ว่ามันต้องวิเศษแน่
ผมรู้ว่ามันต้องยิ่งใหญ่ เป็นช่วงเวลาอมตะของวงการบันเทิง
(บาร์บาร่า สไตรแซนด์ แขกรับเชิญ)
ผู้จัดการฉัน เดวิด เบเกิลแมน
บอกฉันว่าไม่มีเหตุผลอะไร ที่ฉันไม่ควรจะมีบ้าน
กับลูกๆ ฉัน ร่ำรวย และทำรายการรายสัปดาห์
ปัญหาคือฟิลด์สและเบเกิลแมนจัดการ จนเธอไม่มีทางรวย
แต่พวกเขาพยายามหาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง
ปรากฏว่า
เดวิด เบเกิลแมน ยักยอกเงินหลายต่อหลายครั้ง
พวกเขาคิดค่าคอมมิชชันสองครั้ง
เอาเงินมัดจำเข้าบัญชีตัวเอง และในบางกรณี
พวกเขาจ่ายเงินให้จูดี้ ในส่วนที่เป็นเงินคอมมิชชันของตน
แล้วเก็บเงินทั้งหมดที่เหลือไว้เอง
พวกเขาเซ็นสัญญากับรายการทีวี จัดทัวร์คอนเสิร์ตให้เธอ
เธอพึ่งพาพวกเขาทุกเรื่อง
อนาคตทั้งหมดดูจะขึ้นอยู่กับ ความสำเร็จของรายการนี้
เธอติดกับ จะไล่พวกเขาออกตอนนี้ และเสี่ยงจะเสียทุกอย่างไปไม่ได้
เธอทำไม่รู้ไม่ชี้ เลือกที่จะไม่เผชิญหน้าให้เป็นเรื่องใหญ่โต
ไม่นานนักผมก็กลายเป็นตัวร้ายอีกครั้ง
เพราะฟิลด์สและเบเกิลแมนที่แยกเราจากกัน เพื่อประโยชน์ตัวเอง
เมื่อถึงเดือนกรกฎาคม ผมก็ออกไป
(จูดี้กับซิด ลัฟต์จบกันแล้ว)
พวกเขาปล้นคุณนะ ที่รัก
คุณเข้าไปพัวพันกับคนผิด
คนผิดเหรอ
ฉันติดต่อกับนักธุรกิจผู้ชายมาทั้งชีวิต
คนไหนๆ ก็เหมือนกันนั่นแหละ
- ผมว่าไม่นะ จูดี้ - ไม่จริง
คุณรู้ว่าพวกผู้ชายน่ะประจบกันเองไปมา เหมือนกันหมดทุกคน
คุณน่ะคิดผิดแล้ว
ทุกคนอยู่ในธุรกิจของจูดี้ การ์แลนด์
ไม่ใช่ผม
- ก็ได้ - ก็ได้
- คุณออกไปไม่ได้ - ผมไปละ
ไม่หรอก คุณไปไม่ได้
ปกติเรามักจะจบรายการ... เป็นรายการที่สนุกดีนะคะ
เราจบด้วยเพลงที่เศร้าเหลือเกิน
ฉันไม่เห็นว่าจะมีเหตุผลอะไรที่จะเปลี่ยนมัน
มาลองดู...
เอาละ มาลองดูกัน
- สวัสดี ซิด - สวัสดี ฮันต์
(เสียงซิด ลัฟต์และฮันต์ สตรอมเบิร์ก)
- สบายดีไหม - ผมสบายดี
- ผมเจอจูดี้เมื่อวานแวบๆ - เธอเป็นไงบ้าง
- เจอที่ลิฟต์ เธอดูดีนะ - ดีแล้ว
แต่นั่นมันเมื่อวาน
เรื่องมันไปกันใหญ่แล้ว ซิด
มันไม่ใช่เพราะจูดี้ ฮันต์
เพราะจูดี้แหละ เมื่อเธอตะโกนกรี๊ดเอาๆ แบบนั้น ซิด
แต่โทษเธอไม่ได้
เราไม่ได้อยู่ที่นั่นเพื่อรับเรื่องเหลวไหลนั่น
ซิด ซีบีเอสน่ะ ผมได้คุยกับออเบรย์ ก็อย่างที่รู้เขาเป็นตัวแทนซีบีเอส
นั่นสิ
จะบอกว่าเรื่องแย่ๆ ทั้งหมดนี่ มันมีปัญหามากไป
เธอใช้ยาริทาลิน
พระเจ้า นั่นมัน... หมอสั่งให้ผมใช้
นั่นมันแย่มากสำหรับ...
มันมีฤทธิ์สะสมในร่างกาย ทำให้คุณบ้าได้
มันเป็นยาที่ใช้แทนเด็กซาดริน มันไม่ทำให้คุณดิ่งลงขนาดนั้น
เธอกินเหมือนขนมเลย คุณก็รู้
แย่จริงที่เรื่องนี้เกิดกับคุณ
และกับสาวผู้สับสนน่าสงสารคนนี้
มันเศร้ามาก ซิด
ตอนนี้เธออยู่ในจุดที่สำคัญในอาชีพเธอ
(เสียงซิด ลัฟต์และอังเดร ฟิลลิปส์)
- อยู่ที่อะไรนะ - นี่คือจุดสูงสุด
เปล่าเลย ไม่ใช่ซะหน่อย
เธอครองทุกวงการใช่ไหม
เธอล้มเหลวกับทีวี คุณเคยอ่านเจอคำวิจารณ์ดีๆ สักชิ้นไหม
ก็...
(รายการทีวีแรกของจูดี้ขึ้นๆ ลงๆ)
- เธอไม่เหมาะกับที่นั่น - เธอไม่เหมาะกับที่นั่น ไม่เลย
นักร้องเก่งๆ คนไหน ก็ทำรายการทุกอาทิตย์ไม่ได้
(มันไม่ใช่รายการ แต่เพราะตัวจูดี้เอง)
คำพูดโด่งดังของจูดี้คือ...
ฉันโทรหาประธานาธิบดีได้ ง่ายกว่าโทรหาผู้จัดการฉันอีก
มันคือเรื่องจริง
จูดี้บอกผมคืนหนึ่งว่าเธอซึมเศร้า
โบนันซ่าเอาชนะเธอได้
ฉันขอโทษ ต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง ฉันต้องทำ
ฉันหมดแรง
เธอตัดสินใจโทรไปที่ทำเนียบขาว และต่อสายไปหาประธานาธิบดี
เขาบอกเธอว่าครอบครัวเคนเนดี้
เปลี่ยนเวลากินอาหารคืนวันอาทิตย์ เพื่อจะได้ชมจูดี้
นั่นเป็นครั้งแรกในระยะเวลาหนึ่ง
ที่เธอได้ยินใครบอกเธอว่า รายการเธอยอดเยี่ยม
แล้วเธอก็ร้อง "โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์" ให้เขาฟัง
เขาโดนลอบสังหารสี่สัปดาห์หลังจากนั้น ทำเธอหัวใจสลาย
(จูดี้ การ์แลนด์ โชว์ ธันวาคม ปี 1963)
ถึงแม้จะมีคำสั่งห้ามจากซีบีเอส
เธอก็ร้อง "แบตเทิล ฮีม ออฟ เดอะ รีพับลิก" เพื่อเป็นเกียรติให้เขา
เธอรู้ว่ารายการกำลังจะถูกยกเลิก
และเธออยากทำอะไรเพื่อประเทศ
เป็นสารแห่งความหวัง ในช่วงที่ประเทศกำลังโศกเศร้า
(จูดี้ การ์แลนด์ ตอน 20 เทคหนึ่ง)
เมื่อถึงตอนที่ 20 เธอก็ทำทุกอย่างตามใจ
ไม่ต้องมีละครสั้นแย่ๆ มีแค่จูดี้บนเวทีร้องเพลง
คนพูดถึงรายการเธออีกครั้ง
(เพลงของจูดี้กลบเสียงซุบซิบหลังเวที)
คนดูเพิ่มขึ้น
แต่มันก็ไม่พอที่จะหยุดซีบีเอส จากการยกเลิกรายการหลังจากตอน 26
อย่างน้อยก็เอาพัฟฟ์ไปเก็บก่อนสิ
(มุมมอง จูดี้ การ์แลนด์ โชว์ จะโดนยกเลิกเดือนมีนาคม)
(จากบันทึกเสียงจูดี้ การ์แลนด์)
ตลอดชีวิตอันมหัศจรรย์ 44 ปีของฉัน
ล้มเหลว สำเร็จ
ปีที่เลวร้ายและปีที่เจิดจรัส
ฉันห้อมล้อมด้วยผู้คนที่ไม่ได้อยู่ในระดับของฉัน
เพราะฉันทำอย่างอื่น นอกจากร้องเพลงได้นะ รู้ไหม
ฉันไม่จำเป็นต้องร้องเพลงทุกครั้งก็ได้
มีบางสิ่งนอกเหนือจาก "เดอะ แมน แดต กอต อเวย์"
หรือ "โอเวอร์ เดอะ เรนโบว์" หรือ "เดอะ ทรอลลีย์ ซอง" มันมีผู้หญิงคนหนึ่ง
ฉันร้องเพลง ฉันให้ความบันเทิง
ฉันทำให้ลูกเมียคุณถูกใจ
ฉันทำให้คุณถูกใจ ไอ้ชาติชั่วเอ๊ย
และฉันก็โมโหเดือด
ฉันเป็นผู้หญิงอารมณ์ร้อน
ฉันหัวเราะเยาะตัวเองเวลาที่ควรจะร้องไห้
ฉันอยากได้และฉันพยายามเต็มที่
ที่จะเชื่อในสายรุ้งที่ฉันพยายามข้ามไป แต่ฉันทำไม่ได้
แล้วไงล่ะ
(ซิด ลัฟต์ ขอเสนอ จูดี้ การ์แลนด์)
รู้สึกยังไงบ้างที่ใช้ชีวิตหลายปี ในการเป็นตำนาน
สุดยอด
ฉันควรจะเป็นตำนานมีชีวิตใช่ไหม
- ใช่ - แต่มันเหงามากนะ
ร้องเพื่อฉัน แค่ร้องเท่านั้น
ทุกคนคิดว่าเราเป็นเทพีเสรีภาพ
หรืออะไรทำนองนั้น ที่ไม่มีลมหายใจหรือ...
ก็เลยไม่มีใครโทรหาคุณ แล้วชวนไปกินมื้อเย็นเลย
พวกเขาคิดว่า "ฉันว่าเธอคงยุ่ง"
เธอรอให้พวกคุณโทรหาไง
ฉันได้แต่นั่งข้างโทรศัพท์
คุณคือที่สุด จูดี้ เรารักคุณ
เรารักคุณ จูดี้ คุณยิ่งใหญ่ที่สุด
ธันวาคม ปี 1968
จูดี้กับผมหย่ากันมาเกินสามปีเล็กน้อย
เธอแต่งงานและหย่าเป็นครั้งที่สี่ และไม่นานก็จะแต่งครั้งที่ห้า
ผมกำลังอยู่ระหว่างทางไปหาหมอฟัน ที่ถนนเวสต์ 57
เธออยู่ตรงนั้น เธอเรียกผม
นี่คุณ นี่พ่อหนุ่ม
ผมย้อนไปนึกถึงหนึ่งในโน้ตใบท้ายๆ ที่เธอเขียนทิ้งไว้ให้ผม
ซิดสุดที่รัก ไม่ว่าคุณจะรับมือกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเรายังไง
ในการหย่าของเรา ลูกคุณต้องการคุณและรักคุณ
คุณคือพ่อของพวกแกและจะเป็นอยู่เสมอไป
การแต่งงานของเราล้มเหลว แต่ฉันจะเป็นเพื่อนคุณตลอดกาล
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมเห็นจูดี้
(ลอนดอน อังกฤษ วันที่ 22 กันยายน ปี 1969)
(ความตายและงานศพ จูดี้ การ์แลนด์ ตายในวัย 47)
(จูดี้ การ์แลนด์ตายในลอนดอน สามีพบศพในบ้าน)
(ยาคร่าชีวิตจูดี้ หมอชันสูตรโทษ 'เสพยาเกินขนาดอย่างไม่รู้ตัว')
(คนหลายพันมาอำลาจูดี้)
(คนสองหมื่นบอกลาจูดี้อย่างอาลัย)
(รอคิวหลายชั่วโมง เพื่อเคารพศพสาวน้อยสายรุ้งของพวกเขา)
ที่ฉันรู้คือเธอมีชีวิตอยู่เสมอ เธอยังอยู่
ฉันไม่คิดว่าเธอจะมีวันตายจากไป
ฉันไม่คิดว่าเราจะมีวัน ค้นพบทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
(ฮอลลีวูด ฟอร์เอเวอร์ สถานที่จัดงานศพ)
เธอคือภาพมีสีสันตระการตาสำหรับฉัน
เราคือเพื่อนของโดโรธี
ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน
(ด้วยความระลึกถึงโตโต้)
คืนนี้ช่างพิเศษอะไรอย่างนี้
เพราะวันนี้เป็นวันเกิดจูดี้ การ์แลนด์
วันนี้ยังเป็นวันเปิดเผย
ที่พักผ่อนใหม่ของจูดี้
ที่นี่ ที่ฮอลลีวูด ฟอร์เอเวอร์
เธออยู่ที่นี่
จูดี้ การ์แลนด์มักจะดึงดูดใจฉันเสมอ
เธอเป็นตัวอย่างของความหวัง
เธอเป็นอมตะ เพลงของเธอ ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
ไม่มีใครเหมือนเธอ
อย่างที่รู้ จูดี้เจออุปสรรคมากมาย แต่เธอก็เอาชนะมันมาได้มากมาย
ใครจะไม่อยากก้าวข้ามสายรุ้งไปล่ะ
เธอเชื่อมั่นในตัวคนอื่นอย่างน่าทึ่ง
เธอรักพวกเกย์ด้วย
เธอรักเกย์ แต่งงานกับเกย์สองสามคนใช่ไหม
สุขสันต์วันเกิด จูดี้ เรารักคุณ จูดี้
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา
จูดี้ การ์แลนด์ในเดอะ วิซาร์ด ออฟ ออซ ขอให้สนุก
คุณรู้สึกเหมือนฉันไหม
เหมือนคุณกับฉันอยู่ในจักรวาลเล็กจ้อยของเรา ที่มีแค่เราเท่านั้น
บทบรรยายไทย: BTI Studios ผู้บรรยาย: วรพล ถาวรวรานนท์